สุดท้ายเหมียวเหมียวก็จากไปแบบมึนๆ หัวเต็มไปด้วยความงดงามของซอมบี้ตัวน้อยผมขาว ส่วนเสี่ยวเฉียวก็จากไปอย่างยิ้มแย้ม การมาเที่ยวครั้งนี้คุ้มจริงๆ
เพราะได้ดูทีม 3A เล่นกันเป็นเครื่องบันเทิง มันผ่อนคลายสุดๆ
ตอนที่เสี่ยวเฉียวกับเหมียวเหมียวจะกลับ สวี่ตัวตัวยังยัดโลควอตกลายพันธุ์กับลูกแพร์กลายพันธุ์ใส่ถุงให้คนละถุง
ตอนนี้มิติปลูกของได้แล้ว ก็รู้สึกอุ่นใจมากขึ้น ซอมบี้ตัวน้อยให้ของอย่างไม่มีความกดดัน และเธอก็รู้ดีว่าใครดีกับเธอ
สมองทื่อไปหน่อย แต่ไม่ใช่คนโง่
ซอมบี้ตัวน้อยเดินไปส่งพวกเธอสองคนเอง เพราะพอพวกเธอสองคนไป ฉินลั่วกับไป๋ซู่และเฉินเสี่ยวเฟยสามคนก็ต่อยกันขึ้นมา ในห้องนั่งเล่นวุ่นวายไปหมด
หวังเวยหู่ขี้เกียจแม้แต่จะห้าม แต่งหน้าตาเหมือนคนชินชา เขาชินกับเพื่อนร่วมทีมโง่ๆ แบบนี้แล้ว แค่ค่อยๆ เปลี่ยนทิศทางผักตะกร้าใหญ่หนึ่งใบแล้วเด็ดต่อไปอย่างเงียบๆ
สวี่ตัวตัวหันไปมองพวกเด็กๆ สามคนนั้น ต่างก็ตะกุยตะกายกัน จะมีท่าทีเก่งกาจตอนออกไปปราบมอนสเตอร์ข้างนอกสักนิดไหน? ซอมบี้ตัวน้อยรู้สึกช็อกเล็กน้อย
สุดท้ายก็เงียบๆ หยิบแท็บเล็ตออกมา ถ่ายรูปรูปหลุดๆ ไว้เป็นกอง แล้วเก็บไว้เงียบๆ
จากนั้นก็กลับไปที่ครัวทำอาหารต่อ
ข้างๆ คือไข่กองโตกับมะเขือเทศถุงใหญ่ เธอเตรียมจะผัดมะเขือเทศไข่ก่อน
เมนูนี้กินกับข้าวอร่อย
เดี๋ยวค่อยจัดการกับหมึกกลายพันธุ์
แต่เธอไม่คิดว่าฉินลั่วจะมาหาเธอหลังจากจัดการเสร็จ ด้วยสีหน้าเหมือนจะร้องไห้