ระหว่างทางที่พูดคุยหัวเราะกัน ก็มาถึงร้านเล็กๆ ของหลินเฉียนซิง นักเล่นแร่แปรธาตุอีกครั้ง
หน้าร้านครั้งนี้ไม่มีลูกค้าคนอื่น
แต่พอเข้าไปข้างในก็พบว่ามีลูกค้าสองคน แม้จะไม่คุ้นเคย ต่างฝ่ายต่างก็แค่พยักหน้าให้กัน
นกแก้วจักรกลครั้งนี้ไม่ได้ตะโกนว่า "ยินดีต้อนรับ" แต่กลับเอ่ยปากด้วยเสียงแหบแห้งว่า "ไม่เจอกันนาน! ไม่เจอกันนาน!"
เฉินเสี่ยวเฟยหัวเราะพลางพูดว่า "ไม่เจอกันนานจริงๆ นับดูแล้วก็เกือบอาทิตย์หนึ่งได้"
หุ่นไม้ตัวตลกอีกฝั่งยังคงมีท่าทางสุภาพบุรุษ ยืนอยู่ที่เคาน์เตอร์ พอเห็นพวกเขาก็ถอดหมวกออกแล้วพูดว่า "เที่ยงวันดี เพื่อนๆ ของฉัน"
ไป๋ซู่อุทานด้วยความแปลกใจว่า "พวกเราขึ้นระดับเป็นเพื่อนกันแล้วเหรอ? ถ้าเป็นเพื่อนกัน น่าจะมีส่วนลดใช่ไหม?"
เขาพูดพลางยิ้ม
หุ่นไม้ตัวตลกได้ยินแล้วก็แกล้งทำเป็นตายเฉยๆ ทันที เพื่อนแบบนี้ไม่เอาแล้วดีกว่า!
หวังเวยหู่หัวเราะพลางบอกให้พวกเขาอย่าได้แกล้งกัน เขามองสำรวจร้านหนึ่งรอบ ก็อดถอนหายใจไม่ได้ว่าหลินเฉียนซิงเจ้าเด็กนี่เป็นสายบู๊จริงๆ ของมาใหม่ไวมาก!
"พอเข้าสู่ยุคน้ำแข็งเล็กๆ เมื่อไหร่ ก็เปลี่ยนเป็นของใหม่อีกแล้ว ดูๆ กันไปเถอะ ว่าพวกเราจะซื้ออะไรดี?"
ผลปรากฏว่าพอเขาหันหลังกลับไป ก็พบว่าสมาชิกทีมหายไปหมดแล้ว พอหันไปดูอีกที แหม ทุกคนไปรวมตัวกันอยู่แถว ๆ บริเวณชุดกระโปรงกันหมด แล้วก็ควานหาชุดใหม่กันใหญ่
สาวๆ สองคนที่อยู่ข้างๆ อดกลั้นรอยยิ้มไว้ไม่อยู่ มองพวกเขาทีม 3A ด้วยสีหน้าแปลกๆ
กระซิบกระซาบกันเสียงเบา "ว้าว มองไม่ออกเลยนะ ทีม 3A มีงานอดิเรกพิเศษดี..." "วิปลาสจัง แต่ฉันชอบนะ ว่าแต่ไม่เห็นพวกเขาเคยใส่สักที"