แม้ทั่วร่างจ้าวกิ้งก่าเพลิงปฐพีจะเต็มไปด้วยไอปีศาจอันดุดัน และเปลวเพลิงโหมกระหน่ำ
ทว่าเมื่อต่อสู้กับเสิ่นชิงหาน พลังเหล่านี้กลับถูกเสิ่นชิงหานดูดซับอย่างต่อเนื่อง เปลี่ยนเป็นพลังปราณและกำลังของตนเอง
เสิ่นชิงหานยิ่งสู้ยิ่งห้าวหาญ ยิ่งฟาดยิ่งดุเดือด
แรกเริ่ม เงาหมัดสีเขียวของเสิ่นชิงหานที่ตกกระทบเกล็ดหนาร้อนระอุของจ้าวกิ้งก่าเพลิงปฐพี เพียงแค่สั่นสะเทือนเล็กน้อย ดั่งการเขี่ยขี้ผง
ทว่าชั่วอึดใจต่อมา เงาหมัดที่หนักหน่วงทรงพลังโถมใส่
มิเพียงทุบร่างจ้าวกิ้งก่าเพลิงปฐพีเป็นหลุมลึก ยังทำให้เกล็ดโดยรอบแตกกระเด็น รอยร้าวคล้ายใยแมงมุมลามไปทั่ว
ฟาดเอาเจ้าจ้าวกิ้งก่าเพลิงปฐพีหนีหัวซุกหัวซุน เจ็บชักกระตุกไปทั้งร่าง
มันได้ระดมพลังขั้นสูงสุดออกมาแล้ว
ถึงขั้นไม่เสียดายที่จะดูดซับพลังเพลิงปฐพีของกิ้งก่าเพลิงปฐพีตัวอื่น
ทว่าไม่อาจต่อกร
แม้ขอบเขตของมันจะไม่เลว แต่หลัก ๆ เป็นเพราะเส้นชีพจรปฐพีเพลิงที่นี่
แท้จริงแล้วสายเลือดและพรสวรรค์ของตนเองนั้น ห่างไกลจากมังกรน้อยหรือพรายอื่นอย่างลิบลับ
เห็นว่าทุ่มพลังทั้งหมดแล้วก็ยังเอาชนะเสิ่นชิงหานไม่ได้
จ้าวกิ้งก่าเพลิงปฐพีจึงตกอยู่ในภาวะเสียเปรียบและทางตันอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน
ตูม ๆ ๆ!
เงาหมุดเป็นชุดระเบิดกลางกระโหลกจ้าวกิ้งก่าเพลิงปฐพี
ตีเอาเกล็ดมันกระจาย สมองอื้ออึง เลือดปีศาจแดงเข้มไหลซึมจากปากและจมูก
“ซี้……”
จ้าวกิ้งก่าเพลิงปฐพีเกรี้ยวกราดเต็มที่ แววตาสีแดงหม่นปะทุเจตนาฆ่าอย่างบ้าคลั่ง
มันอ้าปากกว้างใหญ่ ภายในสะสมลูกไฟก้อนหนึ่ง
หมายจะโต้กลับ
แต่ก่อนที่ลูกไฟจะพุ่งออก