เสิ่นชิงหานซ่อนพลังที่แท้จริง ใช้การควบคุมพลังวิญญาณอันยอดเยี่ยม เพียงแผ่กลิ่นอายขอบเขตหลอมปราณขั้นสามออกมาเท่านั้น
อย่างไรเสีย ไอ้เจิ้งหงไท่นั่นก็รู้เรื่องนี้อยู่แล้ว ผ่านการตรวจสอบได้อยู่แล้ว
ในอากาศอบอวลไปด้วยระลอกคลื่นกลิ่นอายขอบเขตหลอมปราณขั้นสามแท้จริง
พวกเด็กรับใช้โรงหลอมโอสถที่กำลังกระหยิ่มยิ้มเยาะอยู่เมื่อครู่ ต่างอ้าปากค้างในทันที ไม่อยากเชื่อสายตา
ขอบเขตหลอมปราณขั้นสาม?
ก่อนหน้านี้เสิ่นชิงหานไม่ใช่แค่ขยะที่แม้แต่ประตูเข้าก็ยังหาไม่เจอหรอกหรือ?
เพียงพริบตาเดียวก็ขึ้นขอบเขตหลอมปราณขั้นสามแล้ว?
พวกที่อยู่โรงหลอมโอสถมาหลายปี หน้าเขียวไปหมด สีหน้าเหมือนกลืนอุจจาระเข้าไป
พวกมันส่วนใหญ่ยังดิ้นรนอยู่ที่ขอบเขตหลอมปราณขั้นหนึ่งขั้นสอง
ขอบเขตหลอมปราณขั้นสองยังมีไม่กี่คน นับประสาขอบเขตหลอมปราณขั้นสาม
แต่เดิม มีขยะที่แม้แต่ประตูก็เข้าไม่ถึงอย่างเสิ่นชิงหานคอยเป็นฉากหลัง ต่อให้เป็นไอ้ขยะขอบเขตหลอมปราณขั้นหนึ่งก็ยังหาความรู้สึกเหนือกว่ามาใส่ตัวได้เต็มเปี่ยม
แต่ไม่คิดว่าวันนี้เสิ่นชิงหานจะก้าวขึ้นมาเหยียบหัวพวกมันเสียได้?
ไหนบอกว่ารากวิญญาณแดนขาวห้าธาตุแทบทั้งชีวิตยากจะเข้าสู่วิถีได้ไง?
กลิ่นอายบนตัวเสิ่นชิงหานเป็นขอบเขตหลอมปราณขั้นสามของแท้ชัดๆ
กลิ่นอายนี่ ต่อให้ตีพวกมันยังไงก็เลียนแบบไม่ออก
ผู้ดูแลหลี่ที่ก่อนหน้านี้ยังมีสีหน้าดุร้าย เมื่อสัมผัสถึงระลอกคลื่นพลังวิญญาณแรงกล้าบนตัวเสิ่นชิงหาน แส้ที่ชูขึ้นสูงก็ต้องหยุดชะงักกลางคัน
ดวงตาเล็กเรียวคู่นั้นเบิกกว้างเป็นวงกลม