เส้นผมดำขลับของนางถูกพันไว้ด้วยผ้าขนหนู แต่ก็ยังมีปอยผมสองสามเส้นหลุดออกมาตรงขอบ เปียกชื้นแนบอยู่ข้างลำคอ ขับให้ผิวบริเวณนั้นขาวผ่องจนแสบตา
คอเสื้อชุดนอนหลวมกว้าง ตอนที่นางขยับตัวเมื่อครู่มันเลื่อนเปิดออกไปช่วงหนึ่ง เผยให้เห็นกระดูกไหปลาร้าอันงดงาม ในแอ่งกระดูกไหปลาร้ายังมีหยดน้ำเกาะอยู่หนึ่งหยด ส่องประกายระยิบระยับ สั่นไหวเบา ๆ ไปตามจังหวะหายใจของนาง
เขาจ้องหยดน้ำหยดนั้น มองมันค่อย ๆ ไหลไปตามส่วนโค้งของผิวกาย ก่อนจะเลื่อนหายเข้าไปตรงขอบคอเสื้อ
ลูกกระเดือกขยับกลืนครั้งหนึ่ง นิ้วที่กำผ้าขนหนูแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว ลมหายใจถูกกดออกมาทางจมูก ทั้งอึดอัดทั้งหนักอึ้ง
สมองพลันว่างเปล่า มือที่กำลังทำอยู่ก็ลืมขยับต่อ
ยุนซูรออยู่ครู่หนึ่ง เมื่อผ้าขนหนูบนศีรษะนิ่งไป นางก็ขมวดคิ้ว เอียงหน้าช้อนตามองขึ้นไป “ทำต่อสิ”
ใบหน้าที่เงยขึ้นมาของนางขยับเข้ามาใกล้อีกช่วงหนึ่ง แสงไฟส่องมาจากด้านข้าง ขับให้เห็นเส้นโค้งของริมฝีปากชัดเจน ริมฝีปากทั้งสองเผยอออกเล็กน้อย แดงเรื่อจากไอร้อนในห้องอาบน้ำ
สายตาของฟู่เฉินยวี่ตกลงบนริมฝีปากคู่นั้น หยุดชะงักไปชั่วขณะ ก่อนจะหลุบตาลง ลูกกระเดือกขยับอีกครั้ง
“อืม” เสียงของเขาต่ำแหบ
ยุนซูได้ยินแล้วรู้สึกว่าเสียงของเขาไม่เหมือนปกติ ฟังดูอู้อี้ ราวกับอมอะไรอยู่ในปาก
แต่นางไม่ได้คิดมาก หันกลับไปทางเดิม หันท้ายทอยให้เขา รออยู่ครู่หนึ่งจึงรู้สึกว่าผ้าขนหนูเริ่มขยับอีกครั้ง เบากว่าเมื่อครู่ มือเขาค่อย ๆ ซับลงบนกระหม่อมของนางทีละครั้ง