เมื่อเห็นทหารแต่ละนายมีสีหน้าตื่นเต้น เซียวเฉินก็รู้ว่าบรรลุเป้าหมายแล้ว เพื่อให้ความฮึกเหิมนี้เพิ่มพูนขึ้นอีก เขาจึงชูแขนขึ้นสูงอีกครั้ง
“เงียบ...!”
ลานฝึกทหารกลับมาเงียบสงัดอีกครา ใบหน้าของทหารทุกนายล้วนเปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้นขณะจับจ้องเซียวเฉินบนแท่น
เซียวเฉินหันไปมองหลี่ชิง จ้าวหลง และคนอื่น ๆ ที่อยู่เบื้องหลัง ก่อนโบกมือให้พวกเขา
“ยกเข้ามา!”
“ขอรับ...!”
หลี่ชิงกับจ้าวหลงพาฉวี่จิ้งเจียง หวังเฉาหยาง จ้าวต้าห่าย และคนอื่น ๆ ยกหีบใบใหญ่สองใบเดินเข้ามา
เซียวเฉินเปิดหีบโดยไม่กล่าวสิ่งใด เผยให้เห็นเงินตำลึงสีขาววาวอยู่ภายใน
“บัดนี้ข้าขอประกาศว่า ทหารทุกนายจะได้รับเบี้ยหวัดทหารคนละหนึ่งตำลึงตามเดิม และเพิ่มให้อีกคนละห้าตำลึง
หัวหน้าหมู่ทหารได้รับคนละยี่สิบตำลึง ส่วนรองหัวหน้าหมู่ทหารได้รับคนละสิบหกตำลึง เริ่มแจกเงินได้”
“หลี่ชิง จ้าวหลง พาคนไปเริ่มแจกเบี้ยหวัด!”
“ขอรับ ท่านแม่ทัพ!”
ทหารสองพันนายเรียงแถวยาวเหยียด ผู้ที่รับเงินไปแล้วต่างก็กลับไปยืนประจำตำแหน่งเดิมด้วยความตื่นเต้น
เซียวเฉินสั่งให้คนยกเก้าอี้มา ก่อนนั่งบนแท่นสูงมองเหล่าทหารที่รับเงินไปแล้วด้วยสีหน้าฮึกเหิม
ยามนี้เขามีเงินอยู่ในมือเพียงแสนกว่าตำลึง แต่แจกออกไปครั้งเดียวก็เกินหมื่นตำลึงแล้ว
แม้เขาจะชื่นชอบเงินทองเช่นกัน แต่ก็รู้ดีว่า หากต้องการหาเงินให้ได้มากยิ่งขึ้น และรับคนมาให้มากขึ้นเพื่อให้พวกเขาทุ่มชีวิตทำงานแทนตน ก็ต้องรู้จักควักเงินออกไปบ้าง
เหล่าทหารที่รับเงินบนลานฝึกในยามนี้ ต่อให้เซียวเฉินสั่งให้พวกเขาถือดาบไปฟันทหารม้าตงหูเดี๋ยวนั้น พวกเขาก็คงพุ่งเข้าไปสู้ตายโดยไม่ปริปาก นี่แหละคือพลังของเงินทอง