บนแนวปืนใหญ่ของกองทัพที่ 66 พลปืนใหญ่เจ็ดแปดนายกำลังควบคุมปืนใหญ่สนามขนาด 75 มิลลิเมตร ผลิตในเยอรมนี กระบอกนี้คือไพ่ตายอาวุธหนักที่หลี่เมิ่งมอบให้กองทัพที่ 66 ฟรีเป็นพิเศษก่อนสงคราม ทั้งยังเป็นอาวุธสังหารขนาดใหญ่เพียงชนิดเดียวตลอดแนวหน้าทั้งหมด
ร้อยโทปืนใหญ่ตะโกนเป็นภาษากวางตุ้งว่า “ยิงปืน!” (ฉันทำไม่เป็นนี่นา หนุ่มหล่อได้แต่ร่ำไห้)
ทหารหลายคนในเครื่องแบบเก่าขาดยัดกระสุนปืนใหญ่เข้าไปในรังเพลิง ไม่นานกระสุนก็พุ่งเข้าใส่ทหารญี่ปุ่นที่อยู่ห่างออกไปหลายกิโลเมตร
เสียงระเบิดดังสนั่นต่อเนื่องกัน เนื่องจากทหารญี่ปุ่นไม่มีที่มั่นและไม่มีที่กำบัง ทหารจำนวนมากจึงถูกแรงระเบิดซัดกระเด็นและฉีกร่างเป็นชิ้น ๆ
แนวปืนกลเบาของทหารญี่ปุ่นบางจุดที่โชคร้ายถูกถล่มจนทั้งคนทั้งปืนคว่ำลงกับพื้นในคราวเดียว ชั่วขณะหนึ่ง การบุกของทหารญี่ปุ่นแนวหน้าจึงชะงักลงเล็กน้อย
ตอนที่กรมทหารราบที่ 6 ของญี่ปุ่นยกพลขึ้นบก กำลังพลทุกหน่วยที่ขึ้นฝั่งไม่ได้พกปืนใหญ่หนักมาด้วย พวกเขาขึ้นบกพร้อมอาวุธเบาเพื่อยึดหัวหาดอย่างรวดเร็ว โดยหวังเพียงเข้ายึดแนวรบให้ได้โดยไว
ส่วนกรมปืนใหญ่ของญี่ปุ่นยังติดอยู่บนเรือรบ รับลมทะเลอยู่เลย ดังนั้นทหารญี่ปุ่นจึงยังไม่ได้รับการสนับสนุนจากปืนใหญ่หนักของกองทัพตนเอง!
“บากะยะโร่!” นายทหารญี่ปุ่นยศพันตรีคนหนึ่งเห็นดังนั้นก็โกรธจัด หน่วยปืนใหญ่ทหารราบแบบ 92 ที่อยู่ด้านหลังกำลังมัวทำบ้าอะไรอยู่? ยังไม่รีบตั้งปืนใหญ่ทหารราบแบบ 92 มายิงกดทหารจีนอีก!
“ไฮ่!” สิบโทญี่ปุ่นคนหนึ่งรีบไปถ่ายทอดคำสั่ง เร่งให้ทหารที่อยู่ด้านหลังประกอบปืนใหญ่ทหารราบแบบ 92 ให้เสร็จโดยเร็ว
กรมทหารราบของกองพลญี่ปุ่นชั้นหนึ่งมีอาวุธครบครัน แต่ละกรมมีสามกองพันทหารราบ แต่ละกองพันมีปืนใหญ่ทหารราบแบบ 92 สองกระบอก กรมทหารราบที่ 6 ทั้งกรมจึงมีปืนใหญ่ทหารราบแบบ 92 ถึงหกกระบอก อีกทั้งยังมีเครื่องยิงลูกระเบิดประจำกายอีกจำนวนไม่น้อย