เมื่อแน่ใจว่าเจียงเหมยลี่ไม่ได้พูดเล่น ซูอี๋ก็เปลี่ยนสีหน้าทันที “ทำไมล่ะ? ให้ฉันมาแล้วก็เป็นของฉันสิ อีกอย่าง เดิมทีมันก็ควรเป็นของฉันอยู่แล้ว คุณปู่เป็นคนยกให้ฉันเอง”
ในสายตาของซูอี๋ หุ้นสิบเปอร์เซ็นต์ที่คุณปู่ตระกูลซูยกให้เจียงหว่าน เดิมทีก็ควรเป็นของเธอ!
แต่ซูเหว่ยกลับให้เธอแค่ห้าเปอร์เซ็นต์เป็นค่าชดเชย แค่นี้เธอก็ไม่พอใจอยู่แล้ว
ตอนนี้ยังจะเรียกคืนอีกหรือ?
ฝันไปเถอะ!
ซูอี๋สะบัดมือเจียงเหมยลี่ออกแล้วเดินขึ้นชั้นบน
เจียงเหมยลี่โกรธจนอยากพูดอะไรต่อ แต่พอเห็นซูเหว่ยยืนอยู่ข้าง ๆ คำพูดที่จ่ออยู่ตรงริมฝีปากก็ถูกกลืนกลับลงไป
แต่ซูเหว่ยกลับรู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง
เขาหรี่ตามองเจียงเหมยลี่ “มีเรื่องอะไรปิดบังฉันอยู่หรือเปล่า?”
เจียงเหมยลี่รู้สึกร้อนตัว แต่กลับฝืนทำสีหน้าให้สงบนิ่ง “ฉันจะมีเรื่องอะไรปิดบังคุณได้ล่ะ? คุณต่างหาก เรื่องของจีจีถ้าบอกฉันตั้งแต่แรก ฉันจะเข้าใจคุณผิดไหม? ฉันต้องหาทางช่วยจัดการให้ได้อยู่แล้ว แต่นี่เกิดเรื่องแล้วค่อยพูด ยังจะมีประโยชน์อะไรอีก!”
“พอเถอะ พรุ่งนี้ฉันจะกลับบ้านไปคุยเรื่องนี้กับพี่ชาย บอกเขาว่าอย่าถอนทุน”
พูดจบ เจียงเหมยลี่ก็หันหลังเตรียมขึ้นชั้นบน
แต่ทันทีที่เธอก้าวขึ้นบันได จู่ ๆ เท้าก็ลื่น ร่างทั้งร่างพลัดตกลงไปตามขั้นบันไดโดยหันหน้าไปข้างหน้า
“อ๊า—!”
ฟันหน้าซี่ใหญ่ที่เพิ่งทำมาใหม่ หลุดออกไปอีกครั้ง
……
“หว่านหว่าน เรื่องไลฟ์นี่ให้คนอื่นทำแทนได้ไหม? ฉะ... ฉันเพิ่งก่อเรื่องให้เธอเมื่อวาน วันนี้ยังให้ฉันขึ้นไลฟ์อีก หัวใจคนแก่อย่างฉันรับไม่ไหวจริง ๆ ฉันไปขุดมันฝรั่งดีกว่า”