เจียงหว่านจดบันทึกลงสมุดเสร็จ ก็เรียกคนถัดไปทันที
เจียงเฟิงงงไปหมด
นี่คือผ่านแล้วเหรอ?
หรือว่าไม่ผ่านกันแน่??
“ไอ้หนุ่มซื่อบื้อ ยืนเอ๋อทำไมล่ะ ไปยืนรอตรงโน้นสิ ผ่านแล้วนะ” ชาวบ้านที่อยู่ข้าง ๆ ดึงเขาไปพลางพูดกลั้วหัวเราะ
เจียงเฟิงถึงได้สติ เขาผ่านแล้วจริง ๆ
ดีใจจนเนื้อเต้นทันที
พอถึงคิวพ่อแม่ของเขา ทั้งคู่ก็ผ่านไปอย่างราบรื่นเช่นกัน
แต่การสัมภาษณ์ครั้งนี้ก็มีคนไม่ผ่านเหมือนกัน ชาวบ้านที่ไม่ผ่านไม่กล้าถามอะไรสักคำ รีบหลบฉากไปอย่างหงอย ๆ
กลัวว่าเจียงหว่านจะพูดอะไรออกมาอีก
พวกเขาไม่รู้เลยว่า ชาวบ้านที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างจำคนที่เจียงหว่านดูลักษณะใบหน้าแล้วไม่ผ่านไว้ในใจ
ตั้งใจว่าจะจับตาดูให้ดีในภายหลัง
จากนั้นหลายคนก็สังเกตเห็นว่า ชาวบ้านที่เจียงหว่านตัดสินว่าไม่ผ่านจากการดูลักษณะใบหน้า ล้วนมีปัญหาเรื่องความประพฤติไม่มากก็น้อย
บางคนมือไม้ไม่สะอาด!
บางคนหน้าตาดูใจดี แต่จิตใจชั่วร้าย
บางคนก็แอบทำเรื่องสกปรกอยู่ลับหลัง...
คนในหมู่บ้านตกตะลึงกันยกใหญ่
เพราะเรื่องนี้ คนในหมู่บ้านจึงพร้อมใจกันตีตัวออกห่างจากคนพวกนั้น ตรงกันข้าม ชาวบ้านที่ผ่านการสัมภาษณ์และได้ทำงานที่บ้านเจียงหว่าน กลับสนิทสนมกลมเกลียวกันขึ้นมาอย่างน่าประหลาด
กลายเป็นแรงสำคัญที่ช่วยให้คนในหมู่บ้านร่วมแรงร่วมใจกันในวันหน้า!!
หลังเจียงหว่านสัมภาษณ์คนจนเสร็จสิ้น
เธอรับคนเข้าทำงานทั้งหมด 46 คน
ยังไม่ถึง 50 คน
แต่ชั่วคราวก็พอใช้แล้ว
เจียงหว่านยังจัดงานตามที่วางไว้คราวก่อน คนอายุเกิน 50 ปีให้ลงไปทำงานในไร่ ส่วนคนที่อายุต่ำกว่า 50 ปีให้ขึ้นเขา