สำหรับเซียวชุ่ย ผู้ปลูกพืชมาทั้งชีวิต แค่มองปราดเดียวก็รู้แล้วว่า หากต้นข้าวเติบโตต่อไปในสภาพเช่นนี้ รวงข้าวเหล่านี้ต้องออกรวงอวบเต็มเมล็ดแน่นอน
ต้นข้าวหนึ่งต้นออกรวงได้ 30 รวง
หากทุกรวงมีเมล็ดข้าวอวบเต็มเมล็ด ผลผลิตก็จะเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว...
นั่นหมายถึงอะไรน่ะหรือ?
หมายถึงประเทศจะไม่ต้องเผชิญปัญหาขาดแคลนอาหารอีกต่อไป
แม้ตอนนี้ประเทศจะไม่ได้ขาดแคลนอาหารก็ตาม
แต่ใครจะรังเกียจอาหารที่มีมากขึ้นล่ะ?
อาหารคือรากฐานการดำรงอยู่ของประเทศ และเป็นหลักประกันอันมั่นคงที่สุดของชาติ!!
พอคิดถึงตรงนี้ มือทั้งสองข้างของเซียวชุ่ยก็สั่นน้อย ๆ ขอบตาพลันชื้นขึ้นมา
เธอรีบตรวจดูรวงข้าวอื่น ๆ ต่อ
เธอพินิจดูทีละต้นอย่างละเอียด ถึงกับถอดรองเท้าแล้วลุยลงไปในนา ตรวจซ้ำไปทีละแปลงทีละจุด
เมื่อดูรวงข้าวทั้งหมดเสร็จเสียที ใบหน้าของเธอก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้นจนปิดไม่มิด “ออกรวงละ 30 รวงกันหมดเลย! ทั้งหมดเลย...”
เธอรีบยืดตัวขึ้นแล้วกวาดตามองไปรอบ ๆ
เบื้องหน้ามีแต่รวงข้าวพลิ้วไหวเป็นระลอก เปี่ยมด้วยชีวิตชีวา ราวกับผืนนาทั้งผืนกำลังบอกเล่าปาฏิหาริย์อย่างเงียบงัน
เซียวชุ่ยสูดหายใจลึก เสียงสะอื้นจนแทบกลั้นไม่อยู่ “ดี ดีมาก! มีอาหารที่ให้ผลผลิตสูงขนาดนี้ ประเทศเราจะไม่รุ่งเรืองได้ยังไง!”
“นักวิจัยเซียว ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ?”
เฉินอวี้ยืนอยู่บนคันนาไม่ไกลนัก เห็นสีหน้าเซียวชุ่ยแปลกไป จึงคิดจะลงนาไปหา แต่ถูกเซียวชุ่ยห้ามไว้
“อย่าลงมา เดี๋ยวทำต้นข้าวเสียหาย”
ต้นข้าวทุกต้นในนี้ วันหน้าอาจกลายเป็นยุ้งฉางของชาติได้ทั้งนั้น!