จินเซวียนพยักหน้าแล้ว เจียงจู้ย่อมไม่คัดค้าน เขาก่นด่าหลิวเจียเหอไปพลาง สั่งให้คนไปเชิญนางมา
「เงินเล่า? รับเงินก่อนแล้วค่อยทำงาน」
เมื่อหลิวเจียเหอรู้ว่าเจียงจู้ยินยอม นางก็ยื่นมือไปทางบ่าวที่เขาส่งมา
บ่าวจนปัญญา ได้แต่กลับไปบอกเจียงจู้ที่ตระกูลเจียง เจียงจู้จึงสบถด่าไปพลาง หยิบตั๋วเงินออกมาสั่งให้คนนำไปส่งให้นาง
「ท่านพ่อสารเลวผู้นี้ ใจกว้างกับจินเซวียนไม่น้อย」
หลิวเจียเหอรับตั๋วเงินมาแล้วอดถอนใจมิได้ นี่เป็นครั้งแรกทั้งในชาติก่อนและชาตินี้ที่นางได้เห็นเงินก้อนใหญ่ถึงเพียงนี้
ชาติก่อนยามนางออกเรือน เจียงจู้ไม่เคยมอบเงินให้นางมากถึงเพียงนี้ สินเดิมทั้งหมดในวันออกเรือนรวมกันแล้วยังไม่ถึงหนึ่งพันตำลึง
เมื่อหลิวอาเฉียวเห็นเจียงจู้ยอมควักเงินหนึ่งหมื่นตำลึงให้จินเซวียนโดยไม่ลังเล ใจของนางก็ซับซ้อนยิ่งนัก ทว่าความยินดีที่ได้หลุดพ้นกลับมีมากกว่า
เจียงจู้ใจกว้างกับจินเซวียนถึงเพียงนี้ หากนางมิได้หย่าขาด ชีวิตของนางกับบุตรสาวในจวนแม่ทัพคงไม่รู้ว่าจะตกต่ำทุกข์ยากเพียงใด
「เจียเหอ แม่จะไปกับเจ้าด้วย」
หลังรับตั๋วเงินแล้ว หลิวอาเฉียวก็ยังไม่วางใจ จึงตัดสินใจไปพร้อมบุตรสาว
「ได้」
หลิวเจียเหอย่อมไม่ปฏิเสธ พอดีจะได้ให้มารดาไปชมเรื่องสนุกสักฉาก
ทั้งสองติดตามคนของตระกูลเจียงไปถึงจวนเจียงอย่างรวดเร็ว
「เจียเหอ เจ้าเรียนวิชาแพทย์ตั้งแต่เมื่อใด? มั่นใจจริงหรือว่าจะรักษาเซวียนเหนียงได้? บัดนี้เซวียนเหนียงกำลังตั้งครรภ์ ตอนรักษานางต้องระวังให้ดี」
