หรือว่าท่านพ่อทำพลาดจริง ๆ?
เมื่อเห็นขบวนเกียรติยศเดินผ่านหน้าบ้านของพวกเขาไป หลิวเจียเหอผู้เดิมมั่นใจเต็มเปี่ยมก็อดสงสัยขึ้นมาไม่ได้
หรือระหว่างการสอบจะเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น หรือมีคนลอบแก้ผลสอบ?
ชั่วขณะนั้น ความคิดคาดเดาแผนร้ายต่าง ๆ ผุดขึ้นในใจนาง
“ท่านพ่อ ตอนเข้าสอบรู้สึกราบรื่นดีหรือไม่?”
สีหน้าหลิวเจียเหอเผยความกังวล นางมองโจวเฉิงอวี้อย่างไม่แน่ใจ
โจวเฉิงอวี้สีหน้าเคร่งขรึม เมื่อเห็นขบวนเกียรติยศเดินผ่านบ้านของตนไปโดยไม่หยุด เขาย่อมรู้สึกตึงเครียดอยู่ในใจ
สำหรับการสอบฤดูใบไม้ร่วงครานี้ เขารู้สึกว่าไม่ได้ยากเย็นนัก ไม่ต้องพูดถึงอันดับหนึ่ง อย่างน้อยสามอันดับแรกเขาก็มั่นใจอยู่บ้าง ทว่าบัดนี้ขบวนเกียรติยศกลับเดินผ่านหน้าเขาไปเสียแล้ว?
หรือมีคนแก้ผลสอบของเขา?
“ข้อสอบไม่ได้ยากสำหรับข้า”
โจวเฉิงอวี้บอกความรู้สึกของตนแก่หลิวเจียเหอตามตรง
“ฮ่า ๆ ๆ โจวเฉิงอวี้ เจ้ามั่นใจเกินไปเช่นนี้เอง! ประกาศผลสอบฤดูใบไม้ร่วงแล้ว รายชื่อผู้สอบผ่านไม่มีชื่อเจ้า บัดนี้ขบวนเกียรติยศก็ผ่านหน้าบ้านไปโดยไม่หยุด เจ้ายังไม่ยอมรับอีกหรือ?”
หลิวเจียเหอยังไม่ทันได้เอ่ยปาก เสียงหัวเราะเยาะของเจียงเต๋อก็ดังขึ้นก่อน
“ใช่แล้ว เจ้าไม่ผ่านการสอบ โจวคุณชาย อย่างไรเสียเจ้าก็เป็นบุรุษ จะพ่ายแพ้แล้วรับไม่ได้เช่นนี้ได้อย่างไร”
บิดาตระกูลเจียงพลันคลายใจ สีหน้ามีรอยยิ้มเยาะ เขาลูบเคราของตนพลางกล่าวว่า “เจียเหอ บัดนี้ถึงเวลาตามปู่กลับตระกูลเจียงแล้ว”
หลิวเจียเหอขมวดคิ้วแน่น ในใจสับสนยิ่งนัก
นางย่อมไม่อยากกลับตระกูลเจียง ทว่าบัดนี้แพ้พนันแล้วควรทำเช่นไร?