“ร่างกายของฮูหยินมิได้มีอาการผิดปกติ เพียงอ่อนแอและเหน็ดเหนื่อยหลังคลอดตามปกติ ภายหน้าดูแลบำรุงร่างกายให้ดี ก็จะหายเป็นปกติ”
ผู้ที่เอ่ยขึ้นก่อนคือหมอที่เจียงจู้เชิญมา ทันทีที่สิ้นเสียง จินเซวียนก็โต้แย้งอย่างไม่อยากเชื่อ “จะเป็นไปได้อย่างไร ข้าคลอดก่อนกำหนด!
ท่านต้องถูกหลิวอาเฉียวใช้ให้มาหลอกข้าแน่ ข้าจะฟังความเห็นของหมอคนอื่นด้วย”
ด้วยความร้อนใจ จินเซวียนจึงชี้มือไปยังหมอที่หลิวอาเฉียวเชิญมา
หลิวเจียเหอและคนอื่น ๆ รู้ว่าจินเซวียนกำลังร้อนตัวจนเผยพิรุธ ทว่าพวกเขายังไม่คิดจะพูดออกมาในทันที
หมอที่ถูกเอ่ยถึงค่อย ๆ กล่าวขึ้น “ฮูหยิน ร่างกายของท่านไม่มีปัญหาจริง ๆ หากดูแลตัวเองหลังคลอดให้ดี สุขภาพก็จะไม่ต่างจากก่อนหน้านี้มากนัก”
“ท่านหมอหลี่กล่าวอย่างระมัดระวังเกินไปแล้ว ข้าดูแล้วฮูหยินผู้นี้แข็งแรงยิ่งนัก ร่างกายยังแข็งแรงกว่าหญิงมีครรภ์คนอื่นเสียอีก”
ในเวลานั้น หมออีกคนที่อยู่ข้าง ๆ ลูบเคราพลางเอ่ย
“ใช่แล้ว พูดไปก็น่าแปลก ฮูหยินผู้นี้เอาแต่บอกว่าตนคลอดก่อนกำหนด แต่ร่างกายกลับไม่เสียหายจากการคลอดก่อนกำหนดเลย หรือว่า...”
หมออีกคนที่เจียงจู้เชิญมาถามด้วยความฉงน แต่พอพูดไปได้ครึ่งหนึ่งก็พลันตระหนักว่าการสงสัยเช่นนี้ดูไม่เหมาะสม จึงรีบหุบปาก
จินเซวียนที่อยู่บนเตียงเห็นว่าหมอเข้าใจผิด จึงรีบอธิบาย “ข้าคลอดก่อนกำหนดจริง ๆ! ท่านแม่ทัพ ท่านต้องเชื่อข้า นับแต่ข้ารู้จักท่าน เราก็อยู่ด้วยกันมาตลอด”
“เซวียนเหนียง ข้าเชื่อเจ้า หมอทั้งหลาย พวกท่านแน่ใจหรือว่าร่างกายของฮูหยินไม่ได้ทิ้งความเสียหายไว้ และจะไม่มีผลกระทบภายหน้า?”