【เรียนคุณหมาป่าที่สวมหนังแป้ง ขอแสดงความยินดีที่ได้รับสิทธิ์ทดสอบภายในเกม «นครแสงธารา» ลิงก์ดาวน์โหลดเกมและรายละเอียดการรักษาความลับได้ส่งไปยังอีเมลของคุณแล้ว กรุณาตรวจสอบ
——สำนักงานนครแสงธารา】
เจียงอีอ่านข้อความที่เพิ่งได้รับอย่างละเอียด แล้วนึกขึ้นได้ว่าเกมนี้เป็นเกมที่เขาขุดเจอจากซอกหลืบเมื่อสัปดาห์ก่อน เป็นเกมที่แทบไม่มีใครรู้จัก
ตอนนั้นโฆษณาชิ้นเล็ก ๆ ยกยอเกมนี้เสียยกใหญ่ว่ามีอิสระในการเล่นสูงมาก บอกว่าสามารถต่อสู้กับมอนสเตอร์ ใช้ชีวิต บริหารกิจการ จีบคนรัก และอื่น ๆ ได้ เจียงอีเป็นเกมเมอร์ตัวยงอยู่แล้ว หลังตรวจสอบว่าเกมนี้ขึ้นทะเบียนถูกต้อง ไม่ใช่เกมหลอกลวง เขาก็กรอกใบสมัครทดสอบภายใน ไม่คิดเลยว่าจะได้คำตอบภายในหนึ่งสัปดาห์ ประสิทธิภาพใช้ได้เลย
ช่วงนี้ไม่มีงานทำ ว่างอยู่ก็ไม่มีอะไรทำ เจียงอีเปิดอีเมลแล้วเจอลิงก์กับไฟล์แนบที่นอนอยู่ในนั้น
ถ้าไม่นับชื่อบริษัทที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน ก็ดูเป็นทางการใช้ได้เลย
ไฟล์แนบค่อนข้างเรียบง่าย เนื้อหาหลัก ๆ คือห้ามเผยแพร่ภาพหน้าจอหรือวิดีโอระหว่างทดสอบภายใน และห้ามโพสต์ข้อความเกี่ยวกับเกมนี้บนอินเทอร์เน็ตในช่วงทดสอบ... สรุปแล้วมีแค่สองคำ — เก็บเป็นความลับ
เจียงอีเก็บอีเมลฉบับนี้ไว้ แล้วส่งต่อลิงก์ไปยังแท็บเล็ตเล่นเกม เสียบสายชาร์จและเริ่มดาวน์โหลด จากนั้นหันไปหยิบน้ำอัดลมของโปรดจากตู้เย็นมาวางบนโต๊ะ นั่งลง เปิดเว็บบอร์ดเกมเพื่อค้นหาแนวทางการเล่น แล้วพิมพ์ค้นหา «นครแสงธารา»
ยังเป็นบัญชีทางการที่มีแต่ข้อมูลโล่ง ๆ เหมือนเดิม โพสต์เดียวบนหน้าแรกก็ยังเป็นโฆษณาเมื่อสัปดาห์ก่อน ใต้โพสต์มีความคิดเห็นอยู่ประปราย ส่วนใหญ่บ่นว่าสมัครทดสอบภายในไม่ทันแล้ว
แท็บเล็ตส่งเสียงติ๊งขึ้นมา แจ้งว่าดาวน์โหลดและติดตั้งเกมเรียบร้อยแล้ว ต้องการเปิดเกมหรือไม่
เจียงอีเลือกเปิดเกม แท็บเล็ตกลายเป็นจอดำก่อน เสียงดนตรีอลังการบรรเลงขึ้น ตามด้วยตัวอักษรขนาดใหญ่คำว่า «นครแสงธารา» ที่ปรากฏวาบสว่างราวกับโชคชะตาเข้าข้าง แทบทำเอาเขาตาพร่า
นี่มันแอนิเมชันเปิดตัวอลังการเกินเบอร์อะไรกัน เกมนี้คงไม่ใช่เกมออนไลน์ภาพห่วย ๆ แนวฟันทีเดียว 999 ดาเมจ ถ้าเป็นพี่น้องกันก็เข้ามาให้ฉันฟันสักทีหรอกนะ
คิดเสียว่าโหลดมาแล้ว เจียงอีจึงกดยืนยันว่าอ่านข้อตกลงผู้ใช้ยาวเหยียดจบแล้ว จากนั้นลงนามในสัญญารักษาความลับระหว่างทดสอบภายใน ก่อนเข้าสู่ขั้นตอนสร้างตัวละคร
เกมนี้เป็นเกมภาพพิกเซล ไม่มีระบบปรับแต่งใบหน้า เจียงอีเลือกตัวละครชาย โดยไม่ปรับสีผิวหรือรูปร่าง เมื่อหาแบบทรงผมเหมือนหัวไชเท้ามาร์กไม่เจอ เขาจึงยอมถอยไปเลือกทรงผมหางม้าสูงจากบรรดาทรงผมแสกกลางที่มีให้ แล้วเริ่มปรับสีผมกับสีตา
สีส้มทองดูดีมาก เปล่งประกายสุด ๆ
ถึงจะเป็นแค่ตัวละครพิกเซล ผู้เล่นก็ต้องหล่อที่สุดอยู่ดี
เจียงอีกดยืนยันอย่างพอใจ ขั้นต่อไปคือการตั้งชื่อตัวละคร เขาจึงพิมพ์ชื่อหมาป่าที่สวมหนังแป้งลงไปตามที่นึกได้
【ขออภัย ชื่อนี้ไม่เป็นไปตามหลักเกณฑ์การตั้งชื่อของนครแสงธารา กรุณากรอกใหม่】
หรือชื่อจะยาวเกินไป? เจียงอีจึงเล่นเกมโดยใช้ชื่อจริงไปเลย
ยังไงก็เป็นแค่ช่วงทดสอบภายใน ไว้เปิดให้เล่นจริงค่อยแย่งชื่อละกัน
【ตั้งชื่อสำเร็จ! ปลดล็อกหน้าต่างค่าสถานะแล้ว กรุณาจัดสรรค่าสถานะเริ่มต้น】
ชื่อ: เจียงอี
เลเวล: 1
พละกำลัง: 0
ร่างกาย: 0
ความว่องไว: 0
พลังจิต: 0
สติปัญญา: 0
เสน่ห์: 0
โชค: 5 (ไม่สามารถเพิ่มแต้มได้)
อาชีพ: ไม่มี
พรสวรรค์: ไม่มี
พลังพิเศษ: ??? (ยังไม่เปิดใช้งาน)
ฉายา: ไม่มี
ทรัพย์สิน: 0
แต้มค่าสถานะอิสระ: 10
คำวิจารณ์: อ่อนด้อยไปหมดทุกด้านจนสะเทือนฟ้าสะเทือนดิน ผู้เล่นใหม่ไม่ต้องกังวล ไม่ต้องกลัว! เพียงซื้อแพ็กเกจสุดคุ้มราคา 9.9 ที่นครแสงธาราเตรียมไว้ให้ ก็รับสิทธิ์สุ่มพรสวรรค์ฟรี 1 ครั้ง!
แพ็กเกจสุดคุ้มราคาเก้าหยวนเก้าสิบเฟินงั้นเหรอ? เจียงอีเปิดร้านค้า แล้วเห็นว่ามีสินค้าเพียงชิ้นเดียววางโดดเดี่ยวอยู่บนนั้น
【แพ็กเกจมือใหม่: พรสวรรค์สุ่ม 1 อย่าง ซื้อไปไม่มีขาดทุน ไม่มีโดนหลอก! ไม่ต้องจ่าย 999 ไม่ต้องจ่าย 99 จ่ายแค่ 9.9 เท่านั้น!】
เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา สแกนจ่ายเงิน
【ซื้อสำเร็จ! ขอบคุณที่อุดหนุน!】
【กำลังสุ่มพรสวรรค์... ยินดีด้วย คุณได้รับพรสวรรค์: บุตรแห่งเทพ】
【บุตรแห่งเทพ (สีแดง): ในฐานะสิ่งสร้างที่พระองค์โปรดปรานที่สุด คุณมีรูปลักษณ์งดงามไร้ที่ติและสติปัญญาโดดเด่น บางทีอาจมีโชคเล็ก ๆ น้อย ๆ ติดมาด้วย? อย่างไรเสีย ความลำเอียงของเทพเจ้าไม่เคยมีเหตุผลอยู่แล้ว
เสน่ห์ +100, สติปัญญา +100, โชค +1】
เจียงอีลองใช้แต้มค่าสถานะอิสระเพิ่มสติปัญญาอีก 1 แต้ม แต่ระบบแจ้งว่ายังเพิ่มไม่ได้ เพราะถึงขีดจำกัดแล้ว
เขาคาดว่าค่าสถานะในช่วงปัจจุบันคงเปิดให้เพิ่มได้สูงสุด 100 แต้ม ส่วนการอัปเดตในอนาคตน่าจะมีภารกิจทะลวงขีดจำกัดให้ทำ
ตามแนวทางเล่นเกมทั่วไปที่เน้นพัฒนารอบด้าน เจียงอีเพิ่มพลังจิตกับความว่องไวอย่างละ 2 แต้ม และเพิ่มพละกำลังกับร่างกายอย่างละ 3 แต้ม
【จัดสรรค่าสถานะเริ่มต้นเสร็จสิ้น กำลังเชื่อมต่อกับนครแสงธารา...】
ลูกบอลลูกหนึ่งกลิ้งไปตามแถบความคืบหน้า เมื่อกลิ้งถึงปลายทาง เกมก็โหลดเสร็จสมบูรณ์
【เชื่อมต่อสำเร็จ ยินดีต้อนรับผู้เล่นสู่นครแสงธารา!】
【ได้รับสถานะพลเมืองนครแสงธารา ระบบชื่อเสียงของนครแสงธาราเปิดใช้งานแล้ว ระดับปัจจุบัน: เฉยชา】
เมื่อเข้าเกม ไม่มีฉากเปิดตัวและไม่มีคำแนะนำมือใหม่ สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าคือประตูใหญ่สีทองอร่าม เจียงอีควบคุมตัวละครผมสีส้มทองแล้วเลื่อนมุมมองขึ้น สิ่งที่เห็นคืออักษรขนาดใหญ่หลายตัว — «โรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งแห่งนครแสงธารา»
【ติ๊ง! ภารกิจเริ่มต้น: เข้าเรียน ได้รับหนังสือตอบรับเข้าเรียน 1 ฉบับ กรุณาตรวจสอบในกระเป๋า
ในฐานะเยาวชนผู้เยาว์แห่งนครแสงธารา จะไม่เรียนหนังสือได้อย่างไร? นครแสงธาราไม่อนุญาตให้พลเมืองคนใดขาดโอกาสในการศึกษา
รายละเอียดภารกิจ: เข้าเรียนให้สำเร็จ และได้เป็นนักเรียนมัธยมปลายผู้ทรงเกียรติ!
รางวัลภารกิจ: ได้รับสถานะ «นักเรียนมัธยมปลาย», เครดิต 10 หน่วย, บัตรนักเรียน】
เจียงอีเปิดกระเป๋าแล้วกดดูรายละเอียดหนังสือตอบรับเข้าเรียน
【หนังสือตอบรับเข้าเรียน (สีทอง): หนังสือตอบรับเข้าเรียนโรงเรียนมัธยมชั้นนำที่สุดของนครแสงธารา ทุกฉบับมีหมายเลขประจำตัว ผู้ได้รับ: เจียงอี】
ผู้เล่นตรวจดูหน้าต่างระบบต่อ แล้วพบว่ามีฟังก์ชันบันทึกและโหลดเซฟด้วย มีช่องว่างทั้งหมด 6 ช่อง
เขาบันทึกเกมไว้ช่องหนึ่ง แล้วหยิบหนังสือตอบรับเข้าเรียนออกจากกระเป๋ามาถือในมือ เจียงอีลองเดินตรงเข้าไปในประตู แต่กลับถูกขวางไว้ข้างนอก
นี่ไม่ถูกแล้ว จุดกดโต้ตอบอยู่ไหน?
ผู้เล่นเดินเบียดประตูวนรอบหนึ่ง แต่ไม่เจอจุดโต้ตอบ จึงโจมตีประตูด้วยการโจมตีปกติ
【พลังชีวิต -1】
ไม่สิ แถบพลังชีวิตของผู้เล่น! เจียงอีไม่ยอมแพ้ โจมตีซ้ำอีกครั้ง เลือดก็ลดไปอีก 1 หน่วย
มือของตัวละครดูเหมือนจะบวมขึ้นมา เจียงอีจึงเลือกทำตัวเป็นพลเมืองดี เดินเลียบกำแพงต่อ กระโดดชนกำแพงไปด้วย หวังหาทางเข้าอื่น
ยามที่เข้าเวรวันนี้กำลังทำงานอย่างสบายใจ พอหันไปอีกทางก็เห็นคนที่ไม่รู้โผล่มาจากไหนกำลังกระโดดโลดเต้นอยู่หน้าโรงเรียน
อีกฝ่ายหยุดกะทันหันแล้วศอกใส่ประตูใหญ่ จากนั้นก็โยกซ้ายโยกขวาพลางกระโดดเต้น ราวกับไม่ใช่คนปกติ
เทพเจ้าเอ๋ย นี่เขาเข้าเวรจนตาฝาดไปแล้วหรือมีตัวประหลาดบุกเข้ามากันแน่
ผู้เล่นสำรวจจนไม่เจออะไร จึงหมุนมุมมองไปเห็นยามคนหนึ่งกำลังมองเขาอยู่ไม่ไกล เหนือศีรษะมีฟองคำพูดเล็ก ๆ พร้อมสีหน้าระแวดระวัง ชื่อเป็นสีเหลือง
ในเกมแนวนี้ ชื่อสีเหลืองของตัวละครที่ไม่ใช่ผู้เล่นหมายถึงเป็นกลาง สีแดงคือเป็นศัตรู ส่วนสีเขียวคือเป็นมิตร
ยามวิ่งเหยาะ ๆ เข้ามา พอมองผู้เล่นชัด ๆ ชื่อเหนือศีรษะก็เปลี่ยนเป็นสีเขียวทันที ฟองคำพูดเล็ก ๆ เปลี่ยนเป็นเครื่องหมายอัศเจรีย์
เปลี่ยนสีหน้าเร็วจริง เมื่อกี้คงค้างไปสินะ
เจียงอีเปิดหน้าต่างข้อมูลของเขา
【ชื่อ: เจียวซาหมิง
อาชีพ: ยาม
ค่าความชอบ: 10
คำวิจารณ์: เขาเป็นเพียงยามธรรมดาคนหนึ่ง บางทีคุณอาจถามเขาได้ว่าต้องเข้าโรงเรียนอย่างไร】
อ้อ ที่แท้ต้องคุยกับตัวละครที่ไม่ใช่ผู้เล่นตัวนี้ตามเนื้อเรื่องถึงจะไปต่อได้ ผู้เล่นเลือกโต้ตอบเพื่อเริ่มบทสนทนา
“คุณ... เอ่อ ท่านมีธุระอะไรหรือเปล่าครับ?”
เทพเจ้าเอ๋ย เด็กหนุ่มคนนี้สวมแค่เสื้อแขนสั้นกับกางเกงขายาวธรรมดาที่สุด แต่ดูผมสีทองอร่ามนั่นสิ หน้าตาหล่อเหลาเกินใคร แถมดวงตาคู่นั้นยังมองปราดเดียวก็รู้ว่า ‘ฉันรวย ฉันแพง ถ้ามาหาเรื่องก็เตรียมตัวตายได้เลย’
เก้าในสิบส่วน เขาต้องเป็นนักเรียนย้ายเข้าจากตระกูลใหญ่ระดับสุดยอดในตำนานแน่ ๆ แบบนี้ก็ต้องรีบแสดงตัวให้เขาเห็น จะได้สร้างความประทับใจ ยามรู้สึกว่าตัวเองฉลาดเป็นกรดจริง ๆ
เจียงอีมองตัวเลือกสามข้อที่อยู่ตรงหน้า
【A. ตอบเขา: ฉันมาเรียน
B. ตอบเขา: ฉันมาสมัครเป็นยาม
C. ตอบเขา: ขอโทษที ฉันเข้าผิดที่】
เลือกข้อ C ไม่ได้ ภารกิจของผู้เล่นยังอยู่ที่นี่
“ฉันมาสมัครเป็นยาม” ผู้เล่นตอบเขาด้วยสีหน้าเรียบเฉย
เจียวซาหมิง: ?
ด้านบนมีแจ้งหรือเปล่าว่าวันนี้จะมีเด็กฝึกงานตำแหน่งยามมา? ทำไมเขาไม่รู้เรื่องเลย
ยามเห็นหนังสือตอบรับเข้าเรียนในมือผู้เล่น คิ้วก็ขมวดจนแทบผูกเป็นปม ก่อนเงยหน้ามองสีหน้าเย็นชาแต่จริงจังของผู้เล่นอย่างแข็งทื่อ
ที่จริงเขาพูดความจริงสินะ ไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องโกหกยามตัวเล็ก ๆ อย่างเขา
นักเรียนผลการเรียนดีจากครอบครัวยากจนบางคนในโรงเรียนไปทำงานพิเศษที่โรงอาหาร หรือว่าเด็กใหม่คนนี้อยากมาทำงานพิเศษที่ป้อมยาม?
ฟังดูพอเป็นไปได้ แต่ก็ออกจะเหลือเชื่อไปหน่อย
“ผมขอรายงานหัวหน้าก่อนครับ กรุณารอสักครู่” ก่อนสมองจะล้น เจียวซาหมิงเลือกหยิบโทรศัพท์แล้ววิ่งไปโทรศัพท์ที่มุมป้อมยาม ผู้เล่นที่ไม่มีอะไรทำก็วิ่งตามไป มองซ้ายมองขวาและจับโน่นจับนี่ แต่ไม่เจออะไรให้โต้ตอบได้
ฉากดี เสียงพากย์ดี งานภาพดี
ไม่นานหลังจากยามวางสาย คุณครูฝ่ายธุรการคนหนึ่งก็เดินเข้ามาในป้อมยาม พอดูหนังสือตอบรับเข้าเรียนของผู้เล่นแล้วก็พาเขาเดินเข้าประตูโรงเรียนไปด้วยกัน
ในสายตาผู้เล่น นี่คือการเริ่มภารกิจหลัก เขาจึงเดินตามคุณครูฝ่ายธุรการไปทันทีโดยไม่ลังเล
เจียวซาหมิงมองส่งทั้งคู่ที่เดินจากไป แล้วถอนหายใจโล่งอก คนคนนี้มีนิสัยประหลาดเกินไป อ่านไม่ออกเลย อยู่ห่างจากบุคคลสำคัญที่คาดเดาไม่ได้ไว้ดีกว่า
ถึงจะไม่เหมือนที่เขาจินตนาการไว้เท่าไร แต่ก็เป็นนักเรียนย้ายเข้าคนที่มีข่าวลือคนนั้นจริง ๆ ด้วยสินะ