เซี่ยตู้รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดหยุดเสียงนั้น แล้วเปิดแอปติ๊กต็อกขึ้นมาแทน
เขาจำเป็นต้องหาเสียงใหม่ๆ ที่สามารถกระตุ้นประสาทสัมผัสของเขาได้
นิ้วเรียวยาวของเขาเลื่อนผ่านหน้าจออย่างรวดเร็ว วิดีโอสั้นๆ หลายสิบคลิปผ่านไป เสียงต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นแนวตลก ร้องเพลง หรือเล่าเรื่อง ต่างหลั่งไหลเข้าสู่หูของเขา
เขาปัดไปหลายสิบคลิปแล้ว แต่ก็ไม่มีเสียงไหนทำให้เขาหยุดดูได้แม้แต่วินาทีเดียว จะไปคิดถึงความรู้สึกสบายใจแบบที่วิญญาณถูกปลอบประโลมได้ยังไง
ความอดทนกำลังถูกกัดกร่อนไปทีละน้อย
ในตอนที่ความมั่นใจในการเลื่อนหาคลิปของเขากำลังจะหมดลง เตรียมจะยอมแพ้ ในหัวกลับนึกถึงเสียงของนักศึกษาหญิงคนนั้นที่ถามคำถามในหอประชุมมหาวิทยาลัยหนานขึ้นมาอย่างไม่เข้ากับเวลา
เสียงของเธอ...ดูเหมือนจะพิเศษไปหน่อย มีความสบายหูที่พูดไม่ถูก
ถ้าหาเสียงที่เหมาะสมไม่ได้จริงๆ บางทีอาจจะลองติดต่อผู้หญิงคนนั้นดูก็ได้
แต่ความคิดนี้เพิ่งเกิดขึ้นก็ถูกเขากดเก็บลงไปอย่างรวดเร็ว
เขาไม่ชอบสร้างความสัมพันธ์ที่ไม่จำเป็นกับคนในชีวิตจริง โดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวข้องกับความชอบพิเศษของเขาแบบนี้
มันจะทำให้เรื่องง่ายๆ กลายเป็นเรื่องซับซ้อน ดึงเอาความสัมพันธ์ ความคาดหวัง หรือแม้แต่ปัญหาเข้ามา
เขายังชอบวิธีปัจจุบันมากกว่า ผ่านโลกออนไลน์ ต่างฝ่ายต่างไม่รู้จักกัน ได้ยินแค่เสียง ล้วนๆ และเรียบง่าย