ฮั่วซือเชียนถูกซ้อมจนหน้าบวมช้ำ ซี่โครงหักไปหลายซี่
พวกผู้ชายที่มาจดทะเบียนต่างตัวสั่นงันงก คิดว่าหมอนี่คงแอบไปกินนอกบ้านจนถูกพ่อตาแม่ยายสั่งสอน
พอซ้อมจนหนำใจแล้ว หานเถียนเถียนก็สงสารฮั่วซือเชียนมาก จึงพาเขาไปโรงพยาบาล
ตอนแรกเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ในโรงพยาบาลคิดว่าเป็นคดีความรุนแรงในครอบครัว จึงอยากช่วยแจ้งตำรวจ
พอรู้ความจริง ก็แทบกลอกตาจนลอยขึ้นฟ้า
ไอ้สารเลวนี่สมควรถูกซ้อมแล้ว ยิ่งซ้อมหนักยิ่งดี ต้องสั่งสอนให้หลาบจำ
ตอนที่ควรรับผิดชอบกลับไม่ยอมรับผิดชอบ พอมีลูกแล้วถึงเริ่มยื้อเวลาและปิดบัง
ถ้าไม่มีใครไปหา พ่อกับแม่ของฮั่วซือเชียนก็คงยังถูกปิดหูปิดตา รอจนเด็กคลอดออกมาก็ยังไม่รู้อะไรเลย
สองผัวเมียสูงวัยที่รักหน้าตามาตลอดชีวิตเสียหน้าจนหมดสิ้น
หานเถียนเถียนยกมือปิดตา สะอื้นเบา ๆ
เธอไม่เคยคิดว่าจะจดทะเบียนแต่งงานกันอย่างลวก ๆ แบบนี้ และยิ่งไม่คิดว่าจ้าวเทียนโก่วจะคลุ้มคลั่งทำเรื่องไร้สาระ
เขาเคยคิดบ้างไหมว่า แต่งเข้าไปอย่างไม่น่าภูมิใจแบบนี้แล้ว ชีวิตหลังแต่งงานของเธอจะเป็นยังไง?
คงพูดได้แค่ว่า คนฉลาดคิดจนหัวแทบแตก ก็ยังสู้คนโง่ที่ฉุกคิดขึ้นมาได้ในพริบตาไม่ได้
งานแต่งงานยิ่งใหญ่ที่หานเถียนเถียนเคยวาดฝันไว้ รวมถึงคำอวยพรจากญาติสนิทมิตรสหาย ล้วนมลายหายไปหมด
หลังจ้าวเทียนโก่วอาละวาดที่บ้านตระกูลฮั่ว พ่อกับแม่ของฮั่วซือเชียนก็เสียหน้าอย่างหนัก ส่วนฮั่วซือเชียนก็ได้ไปเที่ยวโรงพยาบาลสุดหรู
หานเถียนเถียน คนที่เขารัก ไม่เพียงไม่ซาบซึ้งในตัวเขา แต่ยังแต่งงานไปแล้ว ทำให้เขาหมดโอกาสอยู่เคียงข้างเธอ
บทสรุปที่ทุกคนบาดเจ็บกันถ้วนหน้าสำเร็จลุล่วง ไม่มีใครได้ประโยชน์เลยสักคน