ขั้วโลกเหนือ
ในยามพลบค่ำ สายลมหนาวเย็นอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือดเข้มข้น
เมื่อมองออกไป บนพื้นหิมะขาวโพลน ซากศพเกลื่อนกลาด ชั้นหิมะเต็มไปด้วยรอยเลือดกระเซ็น สีแดงฉานนั้นช่างสะเทือนใจยิ่งนัก
หลังจากผ่านศึกนี้ เหล่าผู้ฝึกยุทธ์เผ่ามารสวรรค์และศิษย์สำนักเก้าเสวียน แม้จะยังไม่ได้สถาปนาความสัมพันธ์ฉันมิตรใด ๆ แต่ระหว่างกันก็ไร้ซึ่งอารมณ์เคียดแค้นเยี่ยงศัตรูเช่นก่อน
ขณะจัดการสนามรบ พวกเขายังช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ค้นหาพรรคพวกเผ่าเดียวกันที่สละชีพในศึก
“หลินฮ่าว มารทมิฬห้วงลึกตัวนี้ เจ้าได้มาจากหุบเหวฝังเทพด้วยงั้นหรือ”
เฉินจิ้นปรับอาการบาดเจ็บเล็กน้อย จากนั้นบินวาบมาหยุดตรงหน้าหลินฮ่าว สายตาฉายแววตกตะลึงจับจ้องที่มารทมิฬห้วงลึก
ไม่น่าเชื่อว่าสิ่งมีชีวิตแห่งความมืดที่น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ หลินฮ่าวจะสามารถฝึกให้เชื่องได้
“ใช่แล้ว”
หลินฮ่าวยิ้มเรียบ ๆ ไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่ม
พลันนั้นสายตาเขากวาดไปมองเหลยเหมิงผู้ไร้เรี่ยวแรง ในใจพลันรู้สึกสงสาร
ด้วยรากฐานของเหลยเหมิง การหลอมทารกวิญญาณขึ้นมาใหม่แม้ไม่ใช่เรื่องยาก แต่ระหว่างนั้นต้องสิ้นเปลืองพลังปราณไปไม่น้อยแน่
เทียบกับผู้ฝึกยุทธ์ในรุ่นอายุเดียวกันแล้ว คงต้องล้าหลังไปไกลโข
“น้องสาม ต้นไม้ต้นนี้ ข้ายกให้เจ้า”
หลินฮ่าวจิตใจขยับเล็กน้อย หยิบต้นไม้สีแดงต้นหนึ่งออกมาจากพื้นที่เก็บของ
ทั่วทั้งต้นแดงดั่งเปลวเพลิง ผิวใบไม้เต็มไปด้วยลายไฟธรรมชาติมหัศจรรย์ แผ่คลื่นพลังธาตุไฟที่บริสุทธิ์ยิ่ง
“นี่มัน... ต้นวิญญาณยันต์ไฟ?!”