อินทรีทมิฬตั้งแต่ต้นจนจบ สายตาเย็นชาจับจ้องอยู่ตลอด
ตลอดกระบวนการ เขาไม่พบว่าหลินฮ่าวมีท่าทีแสร้งดื่มยาพิษแต่อย่างใด พยักหน้าอย่างพึงพอใจ
นับแต่นี้ ชีวิตของหลินฮ่าวในภายภาคหน้า ก็ถือว่าถูกควบคุมอยู่ในเงื้อมมือของมิ่งเก๋อ
"หวังว่าเจ้าจะจดจำความเจ็บปวดนี้ไว้ หากวันหน้ามีจิตคิดทรยศแม้เพียงน้อยนิด จุดจบก็คือความตายเช่นกัน นี่คือยาถอนพิษ เอาไปซะ"
อินทรีทมิฬมองหลินฮ่าวอย่างเย็นชา จากนั้นหยิบเม็ดยาสีเขียวมรกตหนึ่งเม็ดออกมา แล้วโยนลงบนพื้น
เมื่อเห็นดังนั้น หลินฮ่าวรู้สึกเย็นวาบในใจ
ให้ตายเถอะ จำเอาไว้เลย!
หลินฮ่าวด่าอย่างลับๆ แต่บนใบหน้ายังคงทำเป็นสำนึกบุญคุณอย่างใหญ่หลวง ราวกับได้รับการอภัยโทษใหญ่ รีบเก็บเม็ดยาบนพื้นขึ้นมา ใส่เข้าปาก
ฟู่——!
เม็ดยาเข้าปากก็ละลายกลายเป็นพลังงานเย็นเฉียบ ไหลเวียนไปทั่วแขนขาและกระดูกทั้งร่าง
พลังงานนี้เดินทางไปทั่วร่าง ราวกับพยายามตามหาพิษที่ซ่อนอยู่ในเส้นลมปราณหรือเส้นเลือด เพื่อออกฤทธิ์กดทับ
ทว่า ในร่างของหลินฮ่าวกลับว่างเปล่า ไม่มีพิษใดๆ ที่จำเป็นต้องกดทับ
ท้ายที่สุด พลังงานเย็นเฉียบเหล่านี้ได้ไหลเข้าสู่จุดตันเถียนของหลินฮ่าว บำรุงเส้นชีพจรปราณสามเส้นโดยรอบ
และภายใต้การบำรุงนี้ หลินฮ่าวค้นพบอย่างน่ายินดีว่า พลังวิญญาณในเส้นชีพจรปราณพลันเดือดพล่านอย่างคึกคัก ความจุเดิมเพิ่มพูนขึ้นไม่น้อย
เลือนรางเหมือนว่า พลังวิญญาณอันเปี่ยมล้นนั้น มีแนวโน้มจะทะลวงเส้นชีพจรปราณที่สี่