"ภาพฉายในแผ่นหยกนี้ แท้จริงหาใช่ภาพเหตุการณ์จริงในอดีตไม่ เป็นเพียงภาพบางส่วนที่จำลองคืนด้วยคาถาอักขระ"
เว่ยจี้หยวนมิได้จงใจปด กล่าวตามตรงว่า "เพื่อรำลึกถึงความชอบของบุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งสำนักเก้าเสวียนเรา ในคราที่พิทักษ์ฟ้าดินและนำพายุทธภพของมนุษย์ให้รุ่งเรืองขึ้น"
ได้ฟังวาจานี้ ผู้คนจึงได้สติจากความตะลึงงัน
ในชั่วขณะนั้น แววตาประหลาดนับไม่ถ้วน ต่างจับจ้องมาที่หลินฮ่าว เมื่อเทียบกับก่อนหน้า แววตาของพวกเขาเปลี่ยนไปหลายส่วนอย่างเห็นได้ชัด
"เจ้าพวกแก่ เจ้าเองก็กล่าวไปเมื่อครู่ แผ่นหยกอักขระฉายภาพ มิใช่ภาพจริง แต่เป็นภาพที่มีผู้จารึกจำลองขึ้นมา สิ่งเช่นนี้จะให้ผู้คนเชื่อถือได้อย่างไร"
เว่ยปั๋วหัวเราะเยาะเย้ย กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า "จะหลอกลวงผู้คน อย่างน้อยก็ต้องนำหลักฐานแท้จริงออกมาสักหน่อย ไม่ใช่ของปลอมแปลงเหล่านี้!"
"ถูกต้อง อาศัยเพียงสิ่งที่เรียกว่าภาพฉายนี้ ไม่อาจพิสูจน์ได้ว่าเขาคือบุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งสำนักเก้าเสวียน!"
เฟิงชิงหยางก็กล่าวเย้ยเย็นในขณะนี้ว่า "ถึงจะเป็น แล้วอย่างไร?"
"อย่าลืมว่า ยุคปัจจุบัน หาใช่เมื่อหมื่นปีก่อนอีกต่อไป!"
"เก้าสำนักใหญ่ของเรา ต่างแยกเป็นสายของตน ไม่อาจกลับมาเป็นสำนักเก้าเสวียนได้อีก!"
เจ้าสำนักอีกเจ็ดคน ก็พากันแสดงความเห็นด้วย ล้วนร่วมกันต่อต้าน
"พวกทรยศสำนัก! พวกเจ้าอย่าได้เสียใจในวาจาที่กล่าวออกไป!"