ภายในโถงตำหนัก
จ้าวเกาเลี่ยจ้องมองหลินฮ่าวด้วยแววตาร้อนแรง กล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า "เรื่องนี้ ข้าจะหาเวลาคุยกับหลิงเอ๋อร์ หากนางยังยืนกรานเช่นนี้ ข้าก็ไม่มีทางยินยอม!"
หลินฮ่าวไม่แสดงท่าทีใด ๆ กลับทำหน้าเหมือนไม่ใส่ใจกล่าวว่า "อย่างไรเสียข้าก็จะไปสำนักศึกษาเทียนเหยี่ยนอยู่แล้ว จะได้ไม่ต้องมาเผชิญหน้ากันให้เคอะเขิน"
"อืม?"
ได้ยินดังนั้น จ้าวเกาเลี่ยสีหน้าชะงักเล็กน้อย มองหลินฮ่าวด้วยความประหลาดใจ ถามว่า "เจ้าก็ถูกสำนักศึกษาเทียนเหยี่ยนคัดเลือกพิเศษเช่นกันหรือ?"
"ไม่ใช่"
หลินฮ่าวส่ายหน้า กล่าวยิ้มบางว่า "สำนักศึกษาเทียนเหยี่ยนนอกจากคัดเลือกพิเศษแล้ว ยังมีการรับสมัครรอบนอกด้วยนี่ เพียงผ่านด่านทดสอบก็เข้าได้"
จ้าวเกาเลี่ยสูดลมหายใจลึก แล้วเอ่ยชมว่า "ดี มีความมุ่งมั่น!"
ในสายตาของเขา ด้วยความสามารถของหลินฮ่าวแล้ว อย่าว่าแต่รอบนอกเลย ต่อให้เป็นคัดเลือกพิเศษก็ยังเกินพอ
มิเช่นนั้น คงไม่กลายเป็นสมาชิกใหม่ขององค์กรมิ่งเก๋อหรอก
อำนาจขนาดมโหฬารเช่นนั้น ใช่ว่าคนธรรมดาจะถูกมองเห็นได้
ดังนั้น แค่ข้อนี้ก็เพียงพอให้จ้าวเกาเลี่ยเชื่อว่า ด่านทดสอบของสำนักศึกษาเทียนเหยี่ยนสำหรับหลินฮ่าวนั้นเป็นเรื่องง่ายดายยิ่งนัก
"หลินฮ่าว มีเรื่องหนึ่งที่ข้าอยากรู้มาก"
จ้าวเกาเลี่ยมองไปที่ดวงตาสีเทาซีดของหลินฮ่าว อดถามไม่ได้ว่า "เจ้าจริง ๆ แล้วมองอะไรไม่เห็นเลยหรือ?"
ในเวลาเดียวกัน สายตาของเขาก็หันไปยังแมลงวันกังฟูบนบ่าของหลินฮ่าว อดพิจารณาอยู่หลายครั้ง
หลินฮ่าวยิ้มเรียบ ๆ กลับถามว่า "นี่จะปลอมได้หรือ?"