อาจเพราะมาถึงก่อนเวลา ห้องเรียนในยามนี้จึงยังมีที่ว่างอยู่ไม่น้อย
หลินฮ่าวเลี่ยงการนั่งที่ซึ่งถูกจับจองไว้แล้ว จึงเดินตรงไปยังแถวหลังสุด แล้วสุ่มหาที่นั่งว่างนั่งลงตามสบาย
เขาไม่รู้เลยว่า ตำแหน่งที่เลือกนี้ แท้จริงแล้วบังเอิญอยู่ติดกับจ้าวหลิงเอ๋อร์พอดี!
เป็นเช่นนี้ เมื่อใกล้ถึงเวลาเข้าเรียน เหล่าศิษย์สำนักแห่งห้อง 7 ก็มาเกือบครบทุกคน
ส่วนจ้าวหลิงเอ๋อร์ ในยามนี้เองก็เดินเข้ามาในห้องเรียนจนได้
“หืม? เหตุใดเขาถึงมาอยู่ที่นี่ด้วย...”
เมื่อเห็นหลินฮ่าว ดวงตางามของจ้าวหลิงเอ๋อร์ที่กวาดมองรอบกายพลันฉายแววประหลาดใจขึ้นมาชั่วขณะ
นึกว่าตนดูผิดไป นางจึงจ้องมองให้ชัดเจน ใบหน้าอาบแดด ดวงตาสีเทาหม่น ผมดำสลวยทรงยาวปานกลาง ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นหลินฮ่าวตัวจริง!
และเมื่อเห็นว่าหลินฮ่าวกลับนั่งอยู่ข้างที่นั่งของนาง แววตาของจ้าวหลิงเอ๋อร์ก็ดูซับซ้อนขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด
เพราะเมื่อคืนนี้ ทั้งสองเพิ่งหย่าร้างกันแท้ๆ
บัดนี้หลินฮ่าวกลับปรากฏตัวอยู่ที่นี่ เขาคิดจะทำอะไรกันแน่?
หรือว่าเสียใจ และอยากกลับมาคืนดี?
ในใจของจ้าวหลิงเอ๋อร์เริ่มคิดฟุ้งซ่าน ลังเลว่าควรเดินเข้าไปนั่งดีหรือไม่
แม้นางจะเป็นฝ่ายถูกหลินฮ่าวหย่าไล่ แต่ก็ยังมีทิฐิสมกับเป็นคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลสูงศักดิ์
“ไม่มีที่นั่งแล้ว...”
จ้าวหลิงเอ๋อร์มองกวาดสายตา ก็พบว่าที่นั่งภายในห้อง นอกจากตำแหน่งเดิมของนางแล้ว ที่เหลือถูกจับจองเต็มหมด
ในเวลานี้ หลินฮ่าวเองก็สัมผัสได้ถึงการปรากฏตัวของจ้าวหลิงเอ๋อร์เช่นกัน