ภายในตู้โดยสารหมายเลข 0 เลือดสีดำคลุ้งกลิ่นเหม็นไหลรินตามรอยแตกของพื้นบอร์ดที่ชำรุด "หยด หยด" ลงไปด้านล่าง
พนักงานขับรถแห่งนรกที่เคยหยิ่งผยองและควบคุมอำนาจชีวิตความตายของรถไฟนรกได้อย่างเบ็ดเสร็จ ในตอนนี้กลับหมอบราวกับสุนัขจรจัด กดหัวที่ไร้ใบหน้านั้นแนบกับปลายรองเท้าหนังของลู่เหยี่ยนอย่างสุดชีวิต
ร่างอันมหึมาบวมหนาที่สั่นเทาอย่างรุนแรงนั้น ไม่กล้าแม้จะเงยหน้ามองชายที่กำลังเล่นกระบองตำรวจในมืออย่างสบายอารมณ์ตรงหน้า
ส่วนในโลกความเป็นจริง
สมองของมนุษย์เจ็ดพันล้านคนทั่วโลก ในวินาทีนี้พากันเข้าสู่ภาวะหยุดทำงานโดยสิ้นเชิง!
ไม่ว่าจะเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับสุดยอดของสำนักงานรับมือเหตุการณ์ฉุกเฉินที่อยู่เบื้องสูง หรือเน็ตไอดอลทั่วไปที่ถือโทรศัพท์มือถือ ทุกคนราวกับถูกทำให้กลายเป็นหิน จ้องมองภาพที่ทรงพลังที่สุดเท่าที่เคยมีมาบนจออย่างมึนงง
มนุษย์คนหนึ่ง ใช้วิชาเดียวทำลายร่างครึ่งหนึ่งของบอสสุดท้ายระดับกฎได้ และยังทำให้บอสต้องคุกเข่าลงกับพื้นทันที?
นี่มันเกินขอบเขตความเข้าใจของสิ่งมีชีวิตคาร์บอนโดยสิ้นเชิง! มันขัดแย้งกับสามัญสำนึกทั้งหมดของโลกปริศนานับตั้งแต่มันถือกำเนิดขึ้นมา!
จนกระทั่งผ่านไปหนึ่งนาทีห้าวินาที
บนหน้าจอสาธารณะของห้องถ่ายทอดสดเสินโจว ข้อความลอยเต็มจอสีทองหนาตัวหนาที่มีคำนำหน้าว่าได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการ ก็ได้ทำลายความเงียบสงัดราวกับความตายนี้ลงในทันใด!
[ประธานสมาคมวิจัยวัฒนธรรมเต๋าแห่งเสินโจว: ว้าว!!! ฉันไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหม? ท่าทางนั้น! มุทราอันนั้น! นั่นมันวิชาสายฟ้าห้าประการ·สายฟ้าจวนแดงที่สาบสูญไปนานของภูเขาเสวียนอู่นี่นา!!!]
ตามมาติด ๆ ราวกับปฏิกิริยาลูกโซ่ ข้อความลอยเต็มจอจำนวนนับไม่ถ้วนที่ซ่อนตัวมานานก็พรั่งพรูออกมาอย่างบ้าคลั่ง!
[เดี๋ยวก่อน! ฉันนึกออกแล้ว! เดือนที่แล้วฉันไปไหว้พระที่ภูเขาเสวียนอู่ เต๋าองค์งามที่ให้ฉันเซียมซีในวิหารใหญ่ ก็คือเขานี่เอง!]
[ฉันก็เคยไป! ให้ตายเถอะ! เขาไม่ใช่ทหารรับจ้างเกษียณเลยสักนิด เขาคือเทียนซือผู้ยิ่งใหญ่รุ่นปัจจุบันที่เพิ่งสืบทอดตำแหน่งของภูเขาเสวียนอู่——ลู่เหยี่ยนไงล่ะ!!!]
[ให้ตายเถอะ! เทียนซือระดับสูงสุด?]