เวลานี้จ้าวซวี่ก็เดินเข้ามารับหน้า ช่วยเสริมว่า "ท่านซู ท่านไม่รู้หรอก คุณสาวหลิ่วเพื่อตามหาท่าน เธอเกือบจะควานหาทั่วทั้งหมู่บ้านมือใหม่แล้วล่ะ"
"โอ้? งั้นเหรอ?"
ซูมู่ไป่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
"ผมจะกล้าพูดโกหกได้ยังไง... อ๊า!"
สีหน้าของจ้าวซวี่เต็มไปด้วยรอยยิ้มประจบประแจง แต่น่าเสียดายที่พูดยังไม่ทันจบ จู่ๆ เขาก็เหมือนเห็นภาพน่าสยดสยองบางอย่าง ใบหน้าเปลี่ยนเป็นซีดเผือดราวกับกระดาษ
ความหวาดกลัวที่ไม่อาจบรรยายเป็นคำพูดได้นี้ ทำให้จิตใจจ้าวซวี่ปั่นป่วนไปหมด เขาส่งเสียงร้องโหยหวนราวกับหมูถูกเชือด พร้อมกับยกขาจะวิ่งหนี
แต่เสียงร้องอันน่าสยดสยองเพิ่งจะดังขึ้น ก็ขาดหายไปอย่างกะทันหัน
เมื่อเผชิญหน้ากับ[จ้องมองแห่งความตาย]ของซูมู่ไป่ จ้าวซวี่ทนได้ไม่ถึงวินาที ก็ล้มลงตายคาที่ทันที ไอเทมชิ้นหนึ่งหลุดออกมาจากศพของเขา
"ฆ่าคนอีกแล้ว ไป๋เย่คนนี้เป็นบ้าไปแล้วจริงๆ กองทัพพิทักษ์เมืองมายังไม่มาอีกนะ?"
"ดูท่าไป๋เย่ที่ล้อมที่นี่ไว้ ก็เพื่อหาคนสองคนนี้นี่เอง"
"ต้องเป็นแบบนั้นแน่นอน พวกแกดูสิ กองทัพอันเดดไม่ได้ขัดขวางใครให้ออกไปแล้ว"
"พวกเขาทำอะไรให้ไป๋เย่โกรธกันแน่นะ?"
"รีบไปเถอะ ยังรออะไรอยู่อีก? เผื่อตายขึ้นมา นั่นมันอายุขัยสิบปีนะเว้ย"
"ไม่ต้องรีบ ขอดูเรื่องสนุกก่อน ฉันไม่ได้พูดอะไรสักหน่อย ไป๋เย่จะฆ่าฉันทำไม?"
"ฮึฮึ ยังจะดูเรื่องสนุกอีก ระวังตัวจะกลายเป็นเรื่องสนุกให้คนอื่นดูแทนนะ ฉันขอตัวก่อนดีกว่า"
...
เสียงร้องก่อนตายของจ้าวซวี่ดึงดูดความสนใจของทุกคน กองทัพโครงกระดูกก็เปิดวงล้อมออก ปล่อยให้ทุกคนเดินจากไปได้อย่างอิสระ