ซูจินเล่อเด่นสะดุดตาเกินไป สายตาของผู้นำหลายคนก็จับจ้องมาที่เธอโดยไม่นัดหมาย จ้าวเสวี่ยฟางขมวดคิ้วเล็กน้อยอย่างไม่ให้ใครสังเกต หญิงสาวที่ดูสวยงามและทันสมัยเกินไปเช่นนี้ ถ้าเข้ามาอยู่ในแผนกส่งกำลังบำรุงจริง ๆ จะทำงานอะไรได้?
แต่เธอก็แค่คิด ไม่ได้แสดงอะไรออกมา เพียงส่งสัญญาณให้เจ้าหน้าที่ข้อมูลที่อยู่ด้านข้างเริ่มได้
ซูจินเล่อและคนอื่น ๆ นั่งรอที่แถวหลังก่อน มองดูคนแรกขึ้นไปแนะนำตัว แล้วตอบคำถามตามตำแหน่งที่ตัวเองสมัคร
สี่คนที่ขึ้นไปต่อเนื่องกัน ล้วนมุ่งเป้าไปที่ฝ่ายประชาสัมพันธ์ทั้งสิ้น เพราะตำแหน่งนี้ฟังดูมีหน้ามีตาที่สุด แน่นอนว่าการตรวจสอบก็เข้มงวดกว่า นอกจากจะต้องท่องบทกวีภาษาจีนกลางแล้ว ยังต้องกล่าวสุนทรพจน์รายงานแบบด้นสดต่อหน้าทันทีอีกด้วย
ซูจินเล่อดีใจที่ตัวเองไม่ได้สมัครตำแหน่งนี้ แม้ว่าตอนนี้อาการพูดติดอ่างจะไม่รุนแรงเท่าเดิม แต่พอกังวลขึ้นมา หรือพูดยาวเกินไป ข้อบกพร่องนี้ก็ยังปิดบังไม่ได้ การจะไปกล่าวสุนทรพจน์เป็นไปไม่ได้เลย
ผ่านไปครึ่งหนึ่ง ในที่สุดก็มีหญิงวัยกลางคนคนหนึ่งมาสมัครตำแหน่งพนักงานดูแลชุดเครื่องแต่งกาย เธอดูอายุราวสามสิบกว่า ๆ พออ้าปากก็เป็นสำเนียงส่านเป่ยทันที "ข้าเป็นเมียของหัวหน้าหมวดจาง ข้าทำอะไรก็เหมาะที่สุดแหละ!"
ด้านล่างมีคนแอบเอามือปิดปากหัวเราะ ดูนั่นสิ ยังมีคนมาบอกว่าตัวเองมีเส้นสายอีก! คนที่นี่ใครบ้างจะไม่มีทางโค้งทางอ้อมเกี่ยวดองกับในกองทัพสักหน่อย ไม่อย่างนั้นแค่ข่าวรับสมัคร ประชาชนทั่วไปก็ไม่รู้เรื่อง!