คนที่กู้จิ่งซิวจะแต่งงานด้วยควรเป็นซูจินเล่อไอ้เด็กติดอ่างนั่น ไม่ใช่เธอที่เป็นลูกสาวผู้อำนวยการโรงงาน!
ผู้อำนวยการหยางตะคอกด้วยความโกรธว่า "งั้นแกจะเอาอย่างไง ตอนนี้ใคร ๆ ก็รู้ว่าแกกับกู้จิ่งซิวกอดกันกลมกลางที่สาธารณะ แล้วยัง... ยัง..."
เขาพูดคำว่าจูบกันไม่ออก กระแทกประตูเดินออกไป
แม่ของหยางมู่ฉิงมองลูกสาวแล้วปลอบว่า "จิ่งซิวก็ไม่เลวนี่ ยังไงก็เป็นศาสตราจารย์ ถ้าเขายอมแต่งงานกับลูกก็ดีที่สุดแล้ว"
"เขาแทบอยากจะแต่งกับฉันอยู่แล้ว!" หยางมู่ฉิงร้องไห้พลางตะโกน "แต่ฉันไม่ชอบเขาเลย เขาไม่คู่ควรกับฉัน!"
แม่ของหยางมู่ฉิงจนใจ "นี่ก็ไม่มีทางอื่นแล้วนี่ ลูกกับกู้จิ่งซิวจู่ ๆ ไปที่ริมแม่น้ำทำไมกัน? อีกอย่างพวกเธอสองคนก็อยู่ด้วยกันทุกวัน เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมา มีแค่ให้เขาแต่งงานกับลูกถึงจะเป็นทางออกที่ดีที่สุดแล้ว"
มีประโยคหนึ่งที่แม่ไม่ได้พูด ว่าเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมา ผู้ชายที่มีชาติตระกูลพอใช้ได้ที่ไหนจะยอมแต่งกับหยางมู่ฉิง?
หยางมู่ฉิงคิดจะวางแผนเล่นงานซูจินเล่อ แต่กลับเล่นงานตัวเองเข้า เธอไม่อยากแต่งงานกับกู้จิ่งซิว แต่ตอนนี้ยังจะมีทางอื่นอะไรได้อีก? เธอแม้แต่ประตูบ้านยังไม่กล้าออกเลย คนอย่างเธอที่เคยหยิ่งผยอง ตอนนี้กลับไม่กล้าเผชิญหน้ากับเสียงนินทาชี้หน้าชี้ตาจากคนพวกนั้น
โดยเฉพาะพวกยายแก่ปากมาก เธอแค่เดินผ่านบ้านพักครอบครัวโรงงานอาหารกระป๋องทีเดียว พวกนางก็เอามือปิดปากหัวเราะกันแล้ว!
ซูจินเล่อกลับมาถึงบ้านพักครอบครัวเขตทหาร หลินหยุนยังไม่กลับมา