ที่แท้ฟ่งจั๋วเป็นฝ่ายชนะฉู่หยุนเฟยจริง ๆ งั้นหรือ?!
เหล่าศิษย์ที่มามุงดูเบิกตากว้าง พากันสงสัยว่าตนเองถูกมนตร์ภาพลวงตาหรือไม่ มิฉะนั้นจะเห็นนักเวทขั้นรวมฐานขั้นกลางกำลังไล่อัดนักกระบี่ขั้นแก่นทองตอนต้นที่เข้าใจเจตจำนงกระบี่ได้อย่างไร?!!
อวี้ชางอ้าปากค้าง ตกใจจนพูดไม่ออก “ศิษย์น้องฟ่ง...คุณ...ฉัน...”
หลังจากฟ่งจั๋วลงมือเองจนระบายความอัดอั้นในใจได้แล้ว เขาจึงปล่อยให้เหยียนป๋าจัดการต่อทั้งหมดพอดี จะได้ให้มันแก้แค้นที่ถูกขัดจังหวะการหลับใหลมาตลอดหลายเดือน
เวลานี้เขายืนอยู่ข้างอวี้ชางอย่างสงบนิ่ง เอ่ยถามอย่างไม่ใส่ใจว่า “ศิษย์พี่อยากพูดอะไรหรือ?”
มุมปากอวี้ชางกระตุก “ไม่...ไม่มีอะไร...”
เธอจะพูดได้อย่างไรว่าตลอดเกือบสิบปีที่ผ่านมา เธอกับฉู่หยุนเฟยต่อสู้ชิงดีชิงเด่นกันมาตลอด แต่เธอไม่เคยได้เปรียบเลยสักครั้ง ทว่าวันนี้เด็กหนุ่มอายุสิบสามปีคนนี้กลับอัดอีกฝ่ายจนพ่ายแพ้ยับเยิน?
นี่มันถูกต้องแล้วหรือ?!!!
ในชั่วขณะนั้น อวี้ชางพลันนึกถึงคำว่า “วิถีสวรรค์ไม่เป็นธรรม” ที่หลิงซวงหัวสหายสนิทชอบพูดติดปากขึ้นมา คราวนี้เธอเองก็อยากตะโกนออกมาบ้างเช่นกัน
วิถีสวรรค์ไม่เป็นธรรมจริง ๆ!
เมื่ออวี้ชางเดินจากไปอย่างเลื่อนลอย ฟ่งจั๋วก็เหลือบเห็นเย่ชิงหยู่กำลังเดินมาทางนี้
เมื่ออยู่ต่อหน้าฟ่งจั๋ว เย่ชิงหยู่ก็ไม่แกล้งทำเป็นมองไม่เห็นอีกต่อไป เขาประสานมือคารวะพลางยิ้มกล่าวว่า “ยินดีกับศิษย์พี่ฟ่ง หลังศึกครั้งนี้ ชื่อเสียงที่ขั้นสร้างฐานเอาชนะขั้นแก่นทอง คงเลื่องลือไปทั่วจงโจวแล้ว”
ฟ่งจั๋วไม่รับคำพูดนั้น แต่จงใจเปลี่ยนเรื่อง “ผมนึกว่าศิษย์น้องเย่มาเพราะเป็นห่วงความปลอดภัยของสหายนานกงเสียอีก?”
เย่ชิงหยู่เพียงยิ้มโดยไม่ตอบ ฟ่งจั๋วจึงยอมอธิบายอย่างหาได้ยาก “ตอนนี้สหายนานกงกับศิษย์น้องอวิ๋นหลียังอยู่ในแดนลับ อีกไม่นานก็จะออกมา”
จากนั้นเขาก็ไม่พูดอะไรอีก เพียงลอบวางแผนขั้นต่อไปอยู่ในใจ
ที่ราบโบราณไท่ฉู่แห่งจงโจวมีจารึกปราบมารตั้งอยู่ บนศิลาจารึกจะสลักชื่อได้สิบชื่อทุก ๆ หนึ่งร้อยปี เหล่าผู้บำเพ็ญทั่วทวีปเสวียนฉงต่างยกย่องมันว่า “บัญชีอัจฉริยะ”