บนเบาะหยกเขียว ปลายนิ้วของฟ่งจั๋วพลุ่งเพลิงวิญญาณสีแดงสลับขาวขึ้นมาหนึ่งก้อน
อักขระสีทองอันเป็นเอกลักษณ์ของคัมภีร์เผาฟ้าปรินิพพานปรากฏขึ้นกลางหว่างคิ้วของเขา ร่ายเวียนขนานไปกับพลังวิญญาณสีเขียวมรกตอีกสายหนึ่งภายในร่างอย่างไม่ปะปนกัน
การกระทำเช่นนี้ หากให้ผู้บำเพ็ญภายนอกเห็นเข้า คงต้องตกใจจนคางหลุด
คนทั่วไปฝึกวิชาจิตใจ เปรียบเสมือนการขุดช่องทางเดินในเส้นลมปราณ มีเพียงวิชาเดียวสำหรับหนึ่งคนเท่านั้น
แต่ผู้มีเลือดเนื้อตระกูลฟ่งที่เพลิงวิญญาณตื่นขึ้นแล้วกลับฝึกสองวิชาจิตใจพร้อมกันได้ พลังวิญญาณที่กักเก็บจึงเป็นสองเท่าของผู้บำเพ็ญทั่วไป
ในตันเถียนของฟ่งจั๋วขณะนี้ พลังวิญญาณจากวิชาจิตใจระดับสวรรค์ทั้งสองแยกย้ายทำหน้าที่ของตน
พลังวิญญาณชั่วนิรันดร์สีเขียวมรกตหล่อเลี้ยงอวัยวะภายใน ไอเพลิงปรินิพพานสีแดงเข้มหลอมเส้นเอ็นและกระดูก
เมื่อใดที่พลังวิญญาณสองสายมาบรรจบกันที่ทะเลพลัง จะเกิดประกายไฟสีเขียวหยกพร่างพราวขึ้นมา
"ไม่แปลกใจเลยที่ตระกูลเรายึดบัลลังก์ตระกูลอันดับหนึ่งแห่งแดนตะวันตกได้มั่นคง"
ฟ่งจั๋วหยั่งมองเส้นลมปราณที่กว้างกว่าเกือบเท่าตัวเมื่อชาติก่อน แผ่วถอนใจอย่างชื่นชม
ตำราชั่วนิรันดร์ที่ท่านพ่อได้มาจากแดนลับเมื่อปีนั้น เมื่อรวมกับร่างวิญญาณไม้ของเขา ก็ทำให้พลังวิญญาณหล่อเลี้ยงไม่รู้จักหมดสิ้นอยู่แล้ว
บัดนี้ยังเพิ่มคัมภีร์เผาฟ้าปรินิพพานที่หมุนเวียนอาศัยเพลิงวิญญาณประจำกายอีก พลังวิญญาณที่กักเก็บของเขาในเวลานี้ จึงเทียบเท่าผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานช่วงกลางทั่วไปแล้ว
ที่พิศวงยิ่งกว่าคือ วิชาจิตใจทั้งสองนี้ยังส่งเสริมซึ่งกันและกันได้อีกด้วย
พลังวิญญาณชั่วนิรันดร์ผ่านการหลอมด้วยเพลิงวิญญาณก็ยิ่งบริสุทธิ์ ขณะที่ไอเพลิงปรินิพพานเมื่อถูกพลังวิญญาณธาตุไม้ห่อหุ้ม ความดุดันก็ลดลงไปมาก
ฟ่งจั๋วแค่หมุนวิชาอย่างคร่าว ๆ ก็ได้ประโยชน์ถึงเพียงนี้