พลัดเข้าแชทกลุ่มสยอง ฉันกลายเป็นพนักงานภายใน

ตอนที่ 40 พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำบลูดีป 26

6 นาที· 1.4K คำ

เห็นไหม เห็นไหม ก็บอกแล้วว่าทำงานหามรุ่งหามค่ำไม่ได้ โลกนี้เป็นของคนที่มีพลังงานสูง พวกที่ทำงานได้เป็นพันอย่างในวันเดียวโดยไม่หอบ

เธอไม่ไหวหรอก เหนื่อยนิดหน่อยก็กลายเป็นสภาพผีตายซากแบบนี้แล้ว

เธอต้องพักผ่อน ต้องนวดหน้า ทำสปา ทำทรีตเมนต์ความงามเป็นเวลา... นั่งได้ไม่ยืน นอนได้ไม่นั่ง มีแต่กินดีอยู่ดีถึงจะเลือดลมสมบูรณ์

"อา~ ยังต้องอาบน้ำอีก..."

หลินอินซีถอนหายใจ เปิดฝักบัว น้ำในหอพักพนักงานเย็นเฉียบ เธอทนความหนาวชำระร่างกาย แล้วทิ้งตัวลงบนเตียงเดี่ยวแข็ง ๆ กระชากผ้าห่มคลุมโปง

ตอนนี้ถึงฟ้าถล่ม ก็ต้องรอให้เธอหลับให้เต็มตื่นก่อน

คนพลังงานต่ำมักหลับเร็วเสมอ

แทบจะทันทีที่หลับตา สติของหลินอินซีก็จมดิ่งสู่ความมืดมิดไร้สิ้นสุด

...

"หึ่ง... หึ่ง..."

ไม่รู้ว่าหลับไปนานเท่าไหร่ มือถือใต้หมอนก็สั่น

หลินอินซีขมวดคิ้วด้วยความทรมาน ยื่นมือล้วงเข้าไปใต้หมอนอย่างยากลำบาก ควานหามือถือ

หน้าจอแสดงเวลา 10:10 น.

เป็นมนุษย์หัวปลาหัวหน้างาน ส่งข้อความงานพาร์ตไทม์มาเพียบในกลุ่ม

หลินอินซีเลื่อนดูอย่างรวดเร็วเพื่อหางานที่ค่าแรงสูงสุด

[ตำแหน่งงานพาร์ตไทม์: พนักงานนำทางโชว์เงือก]

[สถานที่ทำงาน: โซนวาฬฉลาม โซน A]

[เวลาทำงาน: 10:30 น.]

[เนื้องาน: ช่วยเหลือเงือกใหม่ (รหัส E-77) ในการย้ายจากตู้ปลาขนาดเล็กเข้าสู่ตู้ปลาขนาดใหญ่]

[คำเตือนความเสี่ยง: งานนี้ต้องใช้คนหนึ่งรับผิดชอบโยนเหยื่อล่อเพื่อนำทางเงือกเข้าตู้ปลา และอีกคนควบคุมแผงควบคุมเพื่อเปิด-ปิดประตูกั้นน้ำและปล่อยน้ำให้เชื่อมต่อกัน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป