"ก็แค่อยากเจอน้องสาวตัวเองไม่ใช่เหรอ? ง่ายจะตาย" หลินอินซีดันตัวลุกขึ้นทั้งที่ผมเผ้ายุ่งเหยิง ตายังปรือไม่เต็มดวง
หน้าจอมือถือของเธอ พวกสิ่งมีชีวิตตนมองเห็น ชาวพื้นเมืองก็มองเห็น มีแต่ผู้รอดชีวิตภายนอกที่ไม่เคยถูกแปดเปื้อนเลยเท่านั้นที่มองไม่เห็น
เธอเปิดวิดีโอในมือถือแล้วเดินไปที่เตียงให้โจวเยี่ยนเชิงดู
"นี่ไง ตัวที่กำลังดูดกลิ่นอายเลือดของนายอยู่นั่นแหละ น้องสาวของนาย เธอยังมีชีวิตอยู่แค่เปลี่ยนรูปแบบไป อย่าไปกังวลเรื่องเธอเลย รักษาตัวดี ๆ เถอะ"
เมื่อโจวเยี่ยนเชิงเห็นน้องสาวในหน้าจอ แววตาก็อ่อนโยนลง
ในสายตาคนอื่น น้องสาวของเขาช่างน่าเกลียดน่ากลัว แต่ในสายตาเขา สิ่งมีชีวิตตนในจอยังคงหลงเหลือเงาของคนที่เขาคิดถึงอยู่
"ช่วยส่งวิดีโอนี้ให้ผมได้ไหม?"
"ได้สิ" ค่าเน็ตกรีนบับเบิลของหลินอินซีเป็นแบบรายเดือน เธอจึงส่งต่อวิดีโอให้โจวเยี่ยนเชิงโดยตรง
วิดีโอยังอยู่ระหว่างส่ง
หลินอินซีปลอบใจต่อ "เมื่อกี้นายบอกว่านายมองเห็นความผิดปกติของโลกนี้ มันไม่เห็นเป็นเรื่องใหญ่อะไรเลย นายแกล้งทำเป็นมองไม่เห็นก็ได้
คิดให้มันเปิดหน่อย ลองนึกดูนะ คนธรรมดาทั่วไปมองโลกนี้เห็นแค่ด้านเดียว แต่นายเห็นสองด้าน เกิดมาชาติหนึ่งแต่นายมองเห็นมากกว่าคนอื่น ก็ถือว่ากำไรแล้ว"
"แล้วก็นะ ลองคิดดู ทั่วทั้งหล้าล้วนมัวเมา มีเพียงนายที่ตื่นรู้ เจ๋งไหมล่ะ? เจ๋งจะตายไป
ทุกอย่างในโลกนี้ล้วนมีสองด้าน นายลองหาข้อดีให้มากขึ้น อย่าไปติดกับดักตัวเองเลยนะ"
"อีกอย่าง น้องสาวนายกำลังดูดกลิ่นอายเลือดในตัวนายอยู่ ถ้านายตายไปจริง ๆ แล้วเธอจะไปดูดที่ไหน?" หลินอินซีวิเคราะห์อย่างจริงจัง "ในแง่หนึ่ง ตอนนี้นายก็คือพาวเวอร์แบงก์เคลื่อนที่ของน้องสาวตัวเอง ถึงจะเพื่อน้องสาว นายก็ต้องดูแลร่างกายให้ดี ๆ"