บทที่ 215 เขตรักษาความปลอดภัยรุ่งอรุณ (21)
เซี่ยฉือหยวนยกมือปัดฝุ่นบนแขนเสื้อ ดวงตาสีฟ้าเย็นเยียบทอดผ่านปากกระบอกปืนที่เรียงรายแน่นขนัด ก่อนจะหยุดลงตรงสองพ่อลูกตระกูลหวงบนเวทีสูง
เขามาได้ถูกจังหวะพอดี
ศัตรูของศัตรูคือมิตร
หวงฉงเยว่เห็นคนมา สีหน้าพลันเปลี่ยนไป «เซี่ยฉือหยวน เขตรักษาความปลอดภัยรุ่งอรุณไม่ต้อนรับคุณ!»
หวงซูหนิงไม่รู้จักชายตรงหน้า
เธอกดความกระวนกระวายในใจไว้ แล้วพูดเสียงเย็น «คุณเป็นใคร? ตอนนี้กำลังจัดการประชุมประภาคารอยู่ การบุกรุกเข้ามาตามอำเภอใจ...»
«คุณหนูหวง ขอแนะนำตัวก่อน» เซี่ยฉือหยวนวางมือแตะอก ค้อมศีรษะเล็กน้อย ทว่าแววตากลับเต็มไปด้วยการยั่วยุ «ผมเป็นอีกคนที่รอดออกมาจากด่านฐานสนิม»
หวงซูหนิงแทบคุมสีหน้าไว้ไม่อยู่
เซี่ยฉือหยวนเหลือบมองจอใหญ่ «รายงานที่คุณเขียนหยาบมาก คุณรู้ไหมว่าสาเหตุที่มลพิษก่อตัวในแต่ละเขตของฐานสนิมคืออะไร? แล้วรู้ไหมว่าเอกสารสองฉบับที่ผมได้มาเขียนรายละเอียดอะไรไว้บ้าง?»
หวงซูหนิงไม่รู้!
สถานการณ์กำลังหลุดจากการควบคุมอย่างสิ้นเชิง
หลินอินซีจอมเจ้าเล่ห์ เอาแต่แสร้งโง่ วัน ๆ นอกจากนอนก็เอาแต่เล่น ไม่คิดเลยว่าจะเก็บไม้ตายไว้ปล่อยในเวลาแบบนี้
ต่อหน้าคนมากมาย การฆ่าปิดปากไม่ใช่เรื่องง่ายอีกแล้ว
ความน่าเชื่อถือของตระกูลหวงดิ่งลงครั้งแล้วครั้งเล่า
ผู้คนด้านล่างพากันกระซิบกระซาบ
«ยังมีผู้รอดชีวิตคนอื่นอีกหรือ?»
«คุณหนูหวงดูมีพิรุธนะ เธอไม่ใช่หัวหน้าปฏิบัติการนี้หรอกหรือ? หรือว่าเรื่องทั้งหมดเป็นเรื่องโกหกจริง ๆ?»
«ป้าสะใภ้รองของฉันทำงานอยู่หน่วยลาดตระเวน เธอพูดตั้งนานแล้วว่าคุณหนูหวงไม่ได้ไปด่าน แต่ไปเขตน้ำขึ้นน้ำลง...»