"จริงด้วย หัวหน้าห้อง อีกไม่กี่วันฉันก็เป็นเมนส์เหมือนกัน"
หลิวเสี่ยวฟางยกมือขึ้นพูดเสียงเบา
สาวๆ คนอื่นก็พูดคุยกันเซ็งแซ่
"อะแฮ่ม จริงๆ แล้วฉันเป็นตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แต่ฉันอายที่จะบอก และก็ไม่มีผ้าอนามัย ก็เลย..."
กู้ผิงเซิงพยักหน้า "ฉันเข้าใจความต้องการของพวกเธอแล้ว ฉันจะใช้ของในคลังงบห้องแลกผ้าอนามัยมา ตอนนั้นจะเอาผ้าอนามัยไว้ในคลังด้วย ใครต้องการก็ไปใช้ได้"
จากนั้น กู้ผิงเซิงก็เปิดตลาดซื้อขาย ไปขอซื้อผ้าอนามัยจากคนขับคนอื่น ขอมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี
ไม่นานนัก กู้ผิงเซิงก็ใช้แท่งเหล็ก อาหารและน้ำแลกผ้าอนามัยมาได้ 100 ห่อ น่าจะเพียงพอให้สาวๆ ใช้ได้ช่วงนี้
เขายื่นผ้าอนามัยห่อหนึ่งให้เซียวเมิ่งฉี
เซียวเมิ่งฉีรับไปแล้วพูดเบาๆ ว่าขอบคุณ
ตอนนั้นเอง กู้ผิงเซิงก็สังเกตเห็นสายตาของจางเข่อเข่อ
จางเข่อเข่อจ้องมองเขาอยู่ก่อนแล้ว
พอสบตากับกู้ผิงเซิง จางเข่อเข่อก็รีบเบือนหน้าหนีเพราะความรู้สึกผิด
เมื่อครู่เธอยังอิจฉาริษยาญั่วยาวและเสี่ยวฟางอยู่เลย ไม่รู้ว่ากู้ผิงเซิงจะจับความรู้สึกอะไรได้ไหม
กู้ผิงเซิงแน่นอนว่าไม่ได้จับอะไรได้ เขาไม่ใช่หลินชิวหนาน ไม่มีเฉลยเทพ
เขาแค่นึกขึ้นมาได้อย่างหนึ่ง
ทุกครั้งที่จางเข่อเข่อใช้ขยายร่าง ร่างกายจะขยายใหญ่ขึ้น แต่เสื้อผ้าบนตัวกลับไม่ฉีกเพราะแบบนั้น...
"เข่อเข่อ"
กู้ผิงเซิงเรียกจางเข่อเข่อ
"หัวหน้าห้อง มีอะไรเหรอ"
กู้ผิงเซิงถามข้อสงสัยในใจออกไป
จางเข่อเข่อกระตุกมุมปาก "ไม่ใช่ หัวหน้าห้อง ทำไมนายถึงมาสนใจเรื่องพวกนี้?"
พอนึกถึงว่าหัวหน้าห้องกำลังนึกภาพตัวเองระเบิดเสื้อหลังขยายร่าง เธอก็รู้สึกไม่เป็นธรรมชาติ หรือว่าหัวหน้าห้องจะแอบหมายปองเธอด้วย?