เอาชีวิตรอดบนรถบัสประจำชั้น: ฉันเป็นผู้ชายเพียงคนเดียว

ตอนที่ 30 ดับเครื่องครั้งที่สาม!

6 นาที· 1.4K คำ

แต่เพียงช่วงเช้าที่ต้องผ่านสถานีอีกสองแห่ง

กู้ผิงเซิงก็รู้ว่านี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

บริเวณใกล้สถานีจะไม่มีซอมบี้ แต่เมื่อออกห่างจากสถานีไปสักพักถึงจะปรากฏตัว

ดังนั้นเมื่อลงจากรถก็ไม่ต้องกังวลซอมบี้บนท้องถนน แค่ต้องระวังอันตรายภายในสถานี

สถานีทั้งสองแห่งนี้ล้วนเป็นสถานีปกติ

สถานีแรกมีหนังสัตว์ 200 ชิ้น แต่เป็นของคุณภาพทั่วไปทั้งหมด

ส่วนสถานีที่สองมีเหรียญรถเมล์ 7 เหรียญ

แค่เช้าวันเดียว ทรัพยากรที่เก็บได้รู้สึกว่ามากกว่าสามวันก่อนหน้ารวมกันเสียอีก

ตอนกินข้าวเที่ยง เขาเปิดช่องแชทขึ้นมา พลางดูว่ารถเมล์คันอื่น ๆ ก็เป็นแบบนี้เหมือนกันหรือไม่

[ช่องแชท]

[ทุกคน พวกนายรู้สึกไหมว่าความถี่ในการเจอสถานีเพิ่มขึ้นเยอะ แล้วของก็เยอะขึ้นด้วย]

[มีสิ ฉันผ่านร้านโชห่วยมาสองร้านตั้งแต่เช้า เก็บกวาดอาหารกับน้ำแร่มาเพียบ

อาหารกับน้ำคงไม่ขาดแคลนในเร็ว ๆ นี้แล้ว แถมเมื่อวานฉันติดอันดับท็อป 1,000 ผู้เล่นแต่ละคนได้รางวัลช่องกระเป๋า 1 ช่อง ทรัพยากรที่เก็บได้เลยเยอะกว่าเดิมไม่น้อย]

[ฉันก็ด้วย ฉันผ่านสถานีมาสี่แห่ง ยังเจอหีบสมบัติระหว่างทางอีก ฟินสุด ๆ]

[เฮ้อ พวกเราก็เจอหีบสมบัติเหมือนกัน แถมเป็นหีบดำ คุณภาพระดับเหล็กดำ

แต่มีผู้หญิงใส่ชุดขาวคุกเข่าอยู่ข้างหีบสมบัติ

พนักงานขับรถเราเพิ่งลงไป กำลังจะหยิบหีบสมบัติ ถึงรู้ว่าผู้หญิงชุดขาวนี่คือซอมบี้!

อาจเพราะพนักงานไปรบกวนซอมบี้สาวตัวนี้ พนักงานเราเลยถูกฉีกเป็นชิ้นเนื้อเลือดในพริบตา ทั้งที่เขาเคยฆ่าซอมบี้คุณภาพปกติระดับสูงมาแล้วนะ!]

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป