เอาชีวิตรอดบนรถบัสประจำชั้น: ฉันเป็นผู้ชายเพียงคนเดียว

ตอนที่ 73 ยักษ์ราตรีในเขตชุมชน

6 นาที· 1.4K คำ

แบบนี้ก็สามารถให้หุ่นเชิดนำทางไปได้เรื่อยๆ

โดยเฉพาะตามมุมทางเดินในตึกเขตชุมชนที่มืดมิดและอาจเจอเรื่องไม่คาดฝัน การให้หุ่นเชิดของเฉินถงเอ๋อร์นำทางนับว่าเหมาะสมที่สุดแล้ว

ไม่นานนัก ทุกคนก็มาถึงตึกแรก

เขตชุมชนเป็นย่านเก่าทรุดโทรม ภายในมืดสนิท

บางทีพวกยักษ์ราตรีข้างในอาจรู้ว่ามีคนกำลังมา เสียงคำรามที่เคยดังออกมาจากตึกนี้เงียบหายไป รอซุ่มซ่อนให้คนเข้าไป

ในจังหวะนั้นเอง

ผู้พเนจรเดินมาข้างหุ่นเชิด ยกปืนไรเฟิล AK47 ขึ้นตั้งท่าตรงหน้า

จากนั้นหยิบไฟฉายมาติดข้างปืน แล้วเปิดสวิตช์ไฟฉาย

“คนขับ คุณกับผู้โดยสารยืนอยู่ข้างหลังผมเถอะ

ให้หุ่นเชิดตัวนี้อยู่หน้านำทางไปก่อน ผมมีประสบการณ์จัดการยักษ์ราตรีพวกนี้มาบ้าง”

[ทุกคนระวังหน่อยนะ ในตึกมีซอมบี้ที่ผู้พเนจรพูดถึงเยอะเลย พอเข้าประตูจะมี ยักษ์ราตรีสองตัวรอเราอยู่ มันจะฉีกเป้าหมายแรกที่เข้าไป]

หลินชิวหนานส่งข้อความในกลุ่ม ไม่ได้ส่งเสียงพูดออกมาตรงๆ

คงเป็นเพราะระวังผู้พเนจร

ว่ากันตามนั้น พอหุ่นเชิดเข้าไป ก็เป็นไปตามที่หลินชิวหนานบอก ร่างน่าสะพรึงสองร่างพุ่งกระโจนทับหุ่นเชิด

ผู้พเนจรตามไปติดๆ ใช้ปืนไรเฟิลเล็งไปที่หัวยักษ์ราตรีทั้งสอง ลั่นไกหนึ่งนัด กระสุนสองนัดส่งผลให้ยักษ์ราตรีทั้งสองตายคาที่

กู้ผิงเซิงได้ยินเพียงเสียงแผ่วเบาสองเสียง

เสียงไม่ดังเลย เทียบกับปืนกลของพวกเขาแล้วเบากว่ามาก

คงเพราะตัวเก็บเสียงตรงหน้ากระบอกนั่นหรือเปล่า?

สายตาของหลินชิวหนานมองไปยังอาวุธของผู้พเนจรเล็กน้อย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป