ภาชนะมีขนาดไม่เล็กประมาณถังน้ำดื่มทั่วไป นอกจากนี้ด้านบนยังมีท่อใสที่สามารถกลั่นไอน้ำแล้วรวบรวมลงในภาชนะ ผลิตน้ำได้วันละ 20 ลิตร
จากนั้นยังมีสิ่งที่คล้ายก๊อกน้ำ เมื่อในภาชนะมีน้ำก็เปิดก๊อกให้น้ำไหลออกมาได้
“มหัศจรรย์จังเลย”
ลั่วเสี่ยวเสวี่ยกระพริบตา
“นี่ก็คือเครื่องกลั่นน้ำขนาดใหญ่ แม้จะดูเชยไปหน่อย...”
จางเข่อเข่อบ่นเบาๆ
ต่อจากนั้น ท่ามกลางสายตาคาดหวังของสาวๆ กู้ผิงเซิงก็พูดช้าๆ ว่า “เครื่องกลั่นน้ำขนาดใหญ่ผลิตน้ำได้วันละ 20 ลิตร ดื่มคนเดียวไม่มีทางหมดแน่นอน...
ดังนั้น ผมตั้งใจจะยกเครื่องกลั่นน้ำนี้ให้เป็นของกลาง ถ้าเพื่อนคนไหนใช้น้ำของตัวเองหมดแล้ว ก็มาดื่มน้ำจากเครื่องนี้ได้ชั่วคราว”
“โอ๊ยเย่ ท่านหัวหน้าห้องสุดยอด!”
ลั่วเสี่ยวเสวี่ยเป็นคนแรกที่ส่งเสียงเชียร์
จากนั้นสาวๆ หลายคนก็ตื่นเต้นจนเก็บอาการไม่อยู่ เพราะน้ำของพวกเธอเหลือน้อยแล้ว
การมีเครื่องกลั่นน้ำขนาดใหญ่จึงถือเป็นหลักประกันอย่างหนึ่ง
“แต่แน่นอน ไม่ใช่ให้ดื่มฟรี”
กู้ผิงเซิงพูดช้าๆ
“หลักการในรถเมล์คือความยุติธรรม และ...การแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม ดื่มน้ำของผมไป ภายหลังต้องคืน”
“ท่านหัวหน้าห้องไม่สุดยอดซะแล้ว”
ลั่วเสี่ยวเสวี่ยแลบลิ้นแกล้งแหย่
หลังจากมืดค่ำ
เหมือนที่กู้ผิงเซิงคาดการณ์ไว้ ซอมบี้จำนวนมากก็ปรากฏตัวขึ้นมาอีกครั้ง
ทั้งถนนเต็มไปด้วยซอมบี้หนาแน่น ความหนาแน่นสูงกว่าคืนวานด้วยซ้ำ
กวาดตามองไปเห็นแต่ซากศพที่บิดเบี้ยวและเคลื่อนตัวไปมา