"เดี๋ยวก่อน ผิงเซิง... ดูนี่สิ"
หลี่รั่วเหยาส่งเหรียญรถเมล์ที่เพิ่งดรอปจากซากสุนัขซอมบี้ที่ตายไปให้กู้ผิงเซิง
กู้ผิงเซิงชำเลืองมอง พอถือไว้ในมือก็พบว่าเป็นเหรียญรถเมล์ เขาอุทานด้วยความดีใจ "รั่วเหยา เธอได้มันมาจากไหนน่ะ"
"เพิ่งดรอปตอนฆ่าสุนัขซอมบี้ตาย ฉันวิเคราะห์ว่า ถ้าฆ่าพวกมอนสเตอร์ซอมบี้อะไรพวกนี้ มีโอกาสดรอปเหรียญรถเมล์! นี่คือหนึ่งในวิธีหาเหรียญรถเมล์"
"ยอดมาก"
กู้ผิงเซิงไม่เกรงใจ เก็บมันทันที
"เดี๋ยวฉันจะให้น้ำเธอสองสามขวดเป็นของตอบแทน"
"ไม่ต้องหรอก ผิงเซิง ระหว่างเราไม่ต้องคิดเล็กคิดน้อยขนาดนั้น ของของฉันเธอใช้ได้ตามสบายเลย"
หลี่รั่วเหยาโบกมือพลางกล่าว
กู้ผิงเซิงก็ไม่ได้เถียง เขารู้ว่าหลี่รั่วเหยาดีกับเขา
ยังไงก็ตาม ตราบใดที่เขาตอบแทนเธอในภายหลัง ดีกับเธอให้มากขึ้นก็พอ
...
กู้ผิงเซิงเหลือบมองเวลา พวกเขาเพิ่งฆ่าซอมบี้ทั้งหมดเสร็จ ผ่านไปแค่ประมาณไม่ถึงสี่นาที
ตอนนี้ยังเหลืออีกหกนาทีเศษ
เหตุผลที่ดูเวลาก็ง่ายมาก
เพราะอีกไม่นานรถเมล์คันที่เพิ่งแล่นผ่านไปเมื่อครู่กำลังจะผ่านมาที่นี่
ถึงตอนนั้นพวกนั้นต้องคิดจะมาแบ่งส่วนแบ่งแน่
ดังนั้นพอค้นหาได้ประมาณหกนาที เขากับหลี่รั่วเหยาก็จะต้องไปขวางคนบนรถเมล์คันนั้น
กู้ผิงเซิงเป็นคนเห็นแก่ตัวมาก ไม่อนุญาตให้รถเมล์คันอื่นมาแย่งชิงทรัพยากร
ในโลกเอาชีวิตรอดนี้ ความเห็นแก่ตัวเป็นสิ่งจำเป็น
ทรัพยากรใด ๆ ก็สำคัญมาก
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กู้ผิงเซิงเป็นหัวหน้าห้องของพวกเขา และเป็นคนขับรถ จำเป็นต้องรักษาความปลอดภัยให้เพื่อนร่วมชั้น 42 คน
น้ำมันเป็นทรัพยากรที่สำคัญมากชนิดหนึ่ง
ไม่ว่าทีมไหน ถ้าได้ครอบครองปั๊มน้ำมันนี้ก่อน ก็ไม่มีทางเลือกที่จะแบ่งทรัพยากรน้ำมันที่สำคัญให้ทีมอื่น