ระหว่างทางเดินออกจากมหาวิทยาลัย นักศึกษาที่ผ่านไปมาต่างหยุดมองซูหงและมู่ซืออวี่
ส่วนใหญ่เป็นเพราะมู่ซืออวี่มีใบหน้าที่โดดเด่นเกินไป ใคร ๆ ก็รู้ทันทีว่าพวกเขาคือคู่พระนางที่โด่งดังในเว็บบอร์ดมหาวิทยาลัย
"ฉันบอกแล้วว่าพวกเขาเป็นแฟนกัน ดูสิออกมาเดทด้วยกันแล้ว พวกขี้แพ้ที่ไม่เชื่อออกมาพูดสิ!"
"ได้ยินว่าบ้านมู่ซืออวี่รวยมีอำนาจในเมืองเฟิงเฉิง ซูหงนี่เกาะชายคาบ้านรวยกลายเป็นหงส์แล้ว!"
"หวานจริง! มู่ซืออวี่ยังจับแขนซูหงอยู่เลย สองคนนี้สนิทกันจัง"
มองสายตาชี้ชวนของคนที่มุงดูรอบ ๆ ซูหงทำหน้าเซ็ง "พี่สาวครับ เลิกจับผมได้ไหม ถ้าผมหาแฟนไม่ได้ในอนาคต คุณจะรับผิดชอบผมไหม!"
"ฮึ! รับผิดก็รับผิด!"
แม้มู่ซืออวี่จะเขินเหมือนกัน แต่เธอก็ไม่ยอมปล่อยมือ ส่วนใหญ่เป็นเพราะสมองของเจ้านี่มันประหลาด เธอกลัวว่าพอปล่อยมือแล้วเขาจะเผ่นแน่บ
ถ้าไม่ใช่เพราะรับปากพ่อว่าจะทำตัวเรียบง่ายในมหาวิทยาลัย เธออยากให้คนจับเจ้านี่ฉีกเป็นชิ้น ๆ กินเสียตอนนี้เลย
ส่วนซูหงที่อยู่ข้าง ๆ ได้ยินแบบนั้นก็กลอกตา "สายตาคุณนี่ฆ่าผมได้เป็นหมื่นครั้งแล้วนะ แล้วยังจะมารับผิดชอบผมอีก? ผมไม่กล้าหรอก"
"ว่าแต่ ตอนนี้คุณจะพาผมไปไหน?"
"ป่าเล็กข้างนอกมหาวิทยาลัย"
"?"
ซูหงตกใจอีกครั้ง ป่าเล็ก สนามรบแห่งมหาวิทยาลัยนั่น? สถานที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งการรบกลางแจ้งของมหาวิทยาลัย?
"ไม่ใช่พี่สาวครับ มันเร้าใจขนาดนี้เลยเหรอ? เราเพิ่งรู้จักกันครึ่งวันเองนะ คุณอย่าทำร้ายผมแบบนี้ได้ไหม? อย่างมาก...อย่างมากก็ขอให้ผมจับขาคุณคืนก็ได้นะ แบบนี้ก็หายกัน"
"ความคิดนายทำไมสกปรกอย่างนี้ พี่หมายถึงเดินเล่น เข้าใจไหม!"
จู่ ๆ หน้ามู่ซืออวี่ก็แดงขึ้น อธิบายด้วยความโกรธ
ได้ยินแบบนั้น ซูหงก็ขึ้นมาบ้าง "พี่สาวครับ คุณเป็นคนจะพาผมไปป่าเล็กเองนะ ผมสกปรก? งั้นผมไม่ไปแล้ว กลับหอแล้ว!"
"ขอโทษขอโทษ พี่สกปรกเอง โอเคมั้ย"
เด็กนี่อายุจิตแค่สามขวบหรือไงนะ ออกไปไหนยังต้องให้ฉันล่อ?
แม่แค่กวักมือ ผู้ชายเป็นกองอยากไปป่าเล็กกับแม่นะโว้ย!
ไม่นาน ทั้งสองก็เดินออกจากมหาวิทยาลัย
ประตูหลังของมหาวิทยาลัยเฟิงเฉิงตอนนี้มืดสนิท นอกจากไฟถนนไม่กี่ดวงแล้ว ที่อื่นคุณต้องพึ่งสายตาถึงจะมองเห็น
ที่นี่ถ้าคุณเจอผีสาว อาจจะทักถามหน่อยว่าพี่ปีสูงหรือรุ่นน้อง
ไม่ไกลจากประตูหลัง มีป่าเล็ก ๆ ที่นั่นคือที่ที่คู่รักมหาวิทยาลัยเฟิงเฉิงต้องไป ถ้าตอนกลางคืนคุณเผลอแหวกพุ่มไม้ อาจได้เจอการถ่ายทอดสด
ไม่รู้ว่าใครเป็นคนค้นพบที่ดีก่อนนะ ช่างเป็นพรสวรรค์จริง ๆ
ในที่มืดสลัวแบบนี้ อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นฮอร์โมน ทำให้ซูหงอดคิดเรื่อยเปื่อยไม่ได้
"คุณมู่ซืออวี่ครับ ที่นี่มืดมาก ผมกลัวนิดหน่อย ไม่งั้น...เราเข้าใกล้กันหน่อย?"
พูดจบ มือเสี่ยวของซูหงก็จะโอบกอดมู่ซืออวี่ แต่ยังไม่ทันจะจับ เธอก็ผลักเขาออกไปก่อนแล้ว
"ไอ้โรคจิต! คิดจะฉวยโอกาสกับฉันอีกใช่ไหม!"
"อะไรฉวยโอกาสกัน ผมกลัวความมืด! ผมมองอะไรไม่เห็นเลย!" ซูหงหน้าแดง เถียงอย่างเอาจริงเอาจัง
"มองไม่เห็น? ดีมากเลย!"
พอออกจากมหาวิทยาลัยแล้ว มู่ซืออวี่ก็เลิกเสแสร้ง จ้องซูหงอย่างโกรธจัด "รู้ไหมกว่าฉันจะหลอกนายออกมานอกมหาวิทยาลัยได้มันเหนื่อยแค่ไหน! วันนี้ฉันต้องขาหักนายให้ได้ แล้วหั่นเป็นชิ้นโยนแม่น้ำรอบเมืองให้ปลากิน!"
"อาซาน จับมันซ้อมสักยกก่อน แล้วเอาใส่รถ!"
"?"
ซูหงยังไม่ทันตั้งตัว เมื่อกี้ยังอ้อนใส่เขาเลย กลายร่างเป็นไดโนเสาร์ตัวเมียทันที!
"ฉัน...โอ๊ย!"
ยังไม่ทันอ้าปากพูด ก็สัมผัสได้ถึงลมจากข้างหลัง ดีที่ตอนนี้ร่างซูหงพัฒนาไปถึงขีดสุดแล้ว วินาทีต่อมาก็หลบหมัดนั้น
พร้อมขมวดคิ้วเล็กน้อย
มีฝีมือ!
ไม่ใช่แค่ซูหง แม้แต่เงาในความมืดก็ตกใจมาก รู้ไหมนั่นคือการโจมตีแบบไม่ให้รู้ตัว และเขาฝึกซานโถว (มวยสากลสมัครเล่น) มาเต็ม ๆ ยี่สิบปีนะ ความเร็วสู้เด็กมหาลัยไม่ได้เนี่ยนะ?
มู่ซืออวี่เองก็อึ้ง: นี่นายเรียกว่ามืดจนมองไม่เห็นเหรอ?
"เฮ้ย! นายไม่มียางอายเลยนะ!"
ซูหงหงุดหงิดนิด ๆ แล้วหันไปมองมู่ซืออวี่ "คุณหลอกผมมาที่นี่ ก็แค่อยากซ้อมผม?"
"ไม่งั้น! จูบแรกของฉันก็โดนนายหลอกไป!"
มู่ซืออวี่ที่ตั้งสติได้ ชูกำปั้นน้อย "ถ้าไม่ซ้อมนายสักยกให้หนำใจ ฉันไม่หายแค้น!"
พูดจบ เธอสั่งอาซานในความมืด: "มัดมันไว้ ฉันจะหั่นมันเป็นแปดชิ้น!"
"ครับ!"
ถึงแม้เมื่อกี้หมัดจะหลบได้ แต่อาซานก็ยังคิดว่าหมอนั่นโชคดีมากกว่า
ใครที่ไหนจะดี ๆ หลบตัวไปด้านข้างเป็นล่ะ!
ต้องเป็นจังหวะที่เขาจะเอี้ยวตัวไปลวนลามคุณหนูพอดีแน่!
ดังนั้นหลังจากมู่ซืออวี่ออกคำสั่ง อาซานก็ไม่รีรอ ยกขาเตะสุดแรงอันหนักหน่วง เขาคิดว่าด้วยฝีมือของตน ซูหงไม่มีทางรับหมัดนี้ได้
แต่วินาทีต่อมา ก็ได้ยินเสียง "ก๊อก"
จู่ ๆ ก็มีแรงหนัก ๆ ปรากฏขึ้นที่ข้อต่อขาของเขา
แล้วอาานก็กุมขาร้องโหยหวน
แค่ครั้งเดียว ขาก็หัก!
นี่คือความลับของหมัดทะลวงหลัง — เย็น ดีด เปราะ เร็ว แข็ง, จม ยาว คล่อง นุ่มนวล ฉลาด
อย่ามองว่าซูหงโต้กลับนุ่มนิ่ม ความจริงแล้วพลังครั้งนี้ไม่ได้อ่อนกว่ากระสุนเท่าไหร่
"คุณมู่ซืออวี่ครับ ไอ้ตัวช่วยนี่ไม่ไหวนะ!"
"เป็นบอดี้การ์ดบ้านคุณหรือเปล่า? ให้กลับไปเลี้ยงแพะบนภูเขาเถอะ ออกมาให้ขายหน้าชัด ๆ"
ซูหงไม่ลืมเยาะเย้ยอีกระลอก
มู่ซืออวี่ตกใจอย่างบอกไม่ถูก อาซาน...เป็นหนึ่งในนักสู้ระดับสูงของบ้านเธอนะ!
อดีตหน่วยรบพิเศษ ฝึกซานโถว (มวยสากลสมัครเล่น) มาหลายปี แต่ในมือซูหงยังไม่ผ่านซักยก?
"ซูหง นายเรียนวรยุทธ์มาเหรอ?" มู่ซืออวี่ถามอย่างตกใจ แต่ในข้อมูลระบุว่าซูหงไม่ได้เรียนวรยุทธ์อะไรเลย!
"เรียนเองทางออนไลน์น่ะ"
ซูหงยิ้มแห้ง ๆ ฉันมีระบบนะพี่สาว ไม่เข้าใจค่าของวรยุทธ์ระดับ A เหรอ?
ถ้ายังข่มฉันอีก คราวหน้าเอาไม้ตาย 18 ฝ่ามือปราบมังกรออกมาเลยนะ ตกใจมั้ยล่ะ!
"ยังมีตัวช่วยอีกไหม? ไม่มีฉันกลับไปนอนแล้วนะ!"
ซูหงยักไหล่ แล้วเดินกลับ
เฮ้อ นึกว่ามู่ซืออวี่จะพ่ายแพ้หน้าตา 18 กะรัตของฉันแล้ว ชวนไปเดินเล่นจริง ๆ ที่แท้หาโอกาสแก้แค้น!
ไม่มีรสนิยมเอาเสียเลย! จูบแรกของแกดัง จูบแรกของฉันไม่ดังหรือไง!
แกไม่เสียเปรียบเลยนะโว้ย!
มองแผ่นหลังซูหงที่จากไป มู่ซืออวี่กัดฟัน แต่ก็ไม่มีทางทำอะไร เธอคิดว่าวันนี้พาอาซานมาคนเดียวก็พอแล้ว ไม่คิดว่าซูหงจะรับมือยากขนาดนี้ แค่ยกเดียวก็ล้มอาซานลงได้
อีกด้าน ซูหงยังเดินไปไม่ไกล จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงซ่า ๆ ดังมาจากทิศทางของป่าเล็ก แต่ซูหงไม่สนใจ คิดว่าเป็นคู่รักคู่ไหนกำลังสวีทเสร็จจะออกมา
แต่วินาทีต่อมา ก็ได้ยินเสียงกรีดร้องของมู่ซืออวี่ และเสียงกระซิบของคนอื่น
"พวกแกเป็นใคร! ฉันเป็นคุณหนูตระกูลมู่ ถ้าพวกแกกล้าแตะต้องฉัน...อือออ!"
"ในที่สุดก็เจอตอนที่ไม่มีบอดี้การ์ดอยู่ข้าง ๆ เจ้า คราวนี้หนีไม่รอดแล้ว"
"อีนี่น่ารักจริง ๆ เสียดายที่หัวหน้าสั่งห้ามแตะ"
"คุณหนูรีบหนี! อย่า...อย่าสนใจผม!"
ซูหงหันกลับไปมองด้วยความตกใจ มู่ซืออวี่ดูเหมือนตกอยู่ในอันตราย แต่เขากลับลังเลว่าจะกลับไปช่วยหรือไม่ ช่วย...เมื่อกี้เธอยังอยากหั่นเขาเป็นแปดชิ้นอยู่เลย!
ไม่ช่วย...ก็เพราะตอนเที่ยงเขาเพิ่งจูบเธอไป ยังไงก็ถือว่าติดค้างเธอ
ขณะนั้นเอง เสียงคุ้นหูดังขึ้น
[ติ๊ง! ระบบภารกิจเปิดใช้งานแล้ว โฮสต์ต้องการรับภารกิจหรือไม่?]
"ถ้าฉันไม่รับล่ะ?"
ซูหงมุมปากกระตุก ลางสังหรณ์ไม่ดีผุดในใจ
[จะจุดชนวนระเบิดโดยอัตโนมัติ......]
ระบบยังพูดไม่จบ ซูหงก็ขัดจังหวะ "รับเลย!"
"ไอ้ระบบบ้า! คราวหน้าแค่ออกภารกิจมารัว ๆ ไม่ได้หรือไง? ยังจะถามอีก! ขู่จะระเบิดร่างฉันตลอด ฉันจะไม่รับได้ยังไง?"
[รับทราบ เปลี่ยนเป็นโฮสต์รับภารกิจอัตโนมัติ]
[เนื้อหาภารกิจ: ช่วยมู่ซืออวี่ออกจากสถานการณ์อันตราย สำเร็จจะได้รับวงล้อเสี่ยงโชคหนึ่งครั้ง ล้มเหลวจะจุดชนวนระเบิดร่างโฮสต์]
"&*......%￥!"