เจียงชูหนิงขมวดคิ้วเล็กน้อย
เธอกังวลว่าจะต้องแข่งขันกับคนอื่นและจ่ายต้นทุนเพิ่ม จึงรีบมาที่นี่ทันทีที่รู้ข่าว
ไม่คิดว่าจะมีคนอื่นมาถึงพร้อมกันด้วย
“แน่นอนอยู่แล้ว”
เธอตอบพร้อมรอยยิ้มบาง
หลินเซียวซึ่งยืนอยู่ข้างเจียงชูหนิงเริ่มสนใจขึ้นมา แถมยังดูมีชีวิตชีวากว่าเดิมไม่น้อย
ไม่นานก็มีเสียงฝีเท้าดังขึ้น
“คุณซุน เชิญทางนี้ครับ”
เสียงเลขานุการเอ่ยอย่างนอบน้อม ก่อนเงาร่างคนจะปรากฏขึ้นตรงหน้าและมีคนเดินเข้ามา
หลินเซียวเหลือบมองอย่างไม่ใส่ใจ ทว่าเมื่อเห็นคนที่เดินเข้ามา สีหน้าก็แข็งค้างฉับพลัน ความเย็นเยียบพลันแล่นขึ้นมาจากก้นบึ้งหัวใจอย่างห้ามไม่อยู่
โจวซิงยิ้มแย้ม
เจียงชูหนิงก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยเช่นกัน สีหน้าไม่เป็นมิตร
คนที่เดินเข้ามามีหญิงสองชายหนึ่ง โดยหญิงที่เดินนำหน้าคือซุนหยางหยาง รองประธานคนปัจจุบันของบริษัทเทียนเอิน กรุ๊ป!
หลินเซียวหรี่ตาลง ประกายในดวงตาวูบไหวอย่างเย็นชา
ซุนหยางหยางสวมชุดสูทสีเทาอ่อนที่พอดีตัว แต่งทรงผมอย่างประณีต เธอยกมือถอดแว่นกันแดด สายตาเหยียดหยามกวาดผ่านหลินเซียว ก่อนจะหยุดอยู่บนใบหน้าเจียงชูหนิงครู่หนึ่ง
หึ
เธอแค่นเสียงเบา ๆ แล้วยื่นมือออกไปอย่างไม่ใส่ใจ
ชายร่างสูงที่อยู่ด้านหลังรีบรับแว่นกันแดดจากมือเธอไป
ซุนหยางหยางเดินผ่านหลินเซียวกับเจียงชูหนิงตรงไปยังโต๊ะทำงาน ก่อนยิ้มกล่าวว่า “คุณโจว ได้ยินชื่อเสียงมานานแล้วค่ะ”
โจวซิงยิ้มพลางพยักหน้า “คุณคงเป็นรองประธานคนใหม่ของบริษัทเทียนเอิน กรุ๊ปสินะครับ อายุน้อยแต่ความสามารถไม่ธรรมดา เชิญนั่งครับ”