ตุบ
ผู้คนรอบข้างกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก สมองขาวโพลนไปหมด
ทำได้ยังไงกัน?
แม้แต่ดวงตาคู่งามของหลิ่วอวิ้นยังฉายประกายตื่นเต้น จ้องมองภาพตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ
หลินเซียวเพิ่งลงถึงพื้น ก็สัมผัสได้ถึงลมแรงที่พุ่งมาจากด้านหลัง
เขาดึงสติกลับมา ขาของผู้อาวุโสรองกวาดเข้าหาแล้ว ห่อหุ้มด้วยปราณและแผ่พลังแข็งแกร่ง
หลินเซียวพลันรู้สึกสนใจขึ้นมา
ยอดฝีมือขั้นเจ็ดจะแข็งแกร่งแค่ไหนกัน?
เขาอยากลองดู จึงโคจรปราณแล้วยกแขนขึ้นป้องกันอย่างรวดเร็ว
ปัง!
เขารับลูกเตะนั้นไว้ได้เต็ม ๆ ทันใดนั้นก็รู้สึกชาที่แขนและปวดแปลบขึ้นมา
ยอดฝีมือขั้นเจ็ด แข็งแกร่งขนาดนี้เชียว?
หลินเซียวประหลาดใจ คราวนี้จึงเข้าใจแล้วว่ายอดฝีมือขั้นเจ็ดมีฝีมือมากเพียงใด ยิ่งยังมีมือปืนอยู่ด้วย เขาจึงไม่กล้าประมาท
ผู้อาวุโสรองโจมตีเข้ามาอีกครั้ง หลินเซียวรีบตั้งรับ
เพียงสองกระบวนท่า หลินเซียวก็ชิงความได้เปรียบอย่างรวดเร็ว ผู้อาวุโสรองแทบต้านพลังดุเดือดในกายของเขาไม่ไหว ยิ่งสู้ก็ยิ่งตื่นตระหนก!
คนรอบข้างตะลึงจนพูดไม่ออก
แววตาของลู่อ้าวหลงก็เคร่งเครียดขึ้น เขากำหมัดแน่น ไม่คิดเหมือนกันว่าหลินเซียวจะน่ากลัวถึงเพียงนี้
ปะทะกับยอดฝีมือขั้นเจ็ดซึ่งหน้าเลยนะ!
ไม่ได้ จะรอต่อไปไม่ได้แล้ว
เขารีบล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าแล้วกดปุ่มหนึ่ง
เงาร่างหลายสายปรากฏขึ้นจากที่ซ่อนอย่างรวดเร็ว
หลินเซียวยังไม่ทันสังเกต เขากำลังสู้ได้อย่างสะใจ พอเห็นผู้อาวุโสรองถอยร่นไม่หยุด ก็รีบไล่ตามพร้อมกวาดขาเตะออกไป