ทุกคนต่างจับจ้องหมัดของชายหนุ่มผมเกรียน โดยไม่มีใครสังเกตเห็นว่าในเวลาเดียวกันนั้น หลินเซียวก็ยกเท้าขึ้นแล้ว
ชายหนุ่มผมเกรียนเองก็ไม่ทันรู้ตัว สายตายังคงจับจ้องแขนที่หลินเซียวเพิ่งยกขึ้น คิดว่าอีกฝ่ายกำลังจะชก ทั้งที่ไม่รู้เลยว่านั่นเป็นเพียงภาพลวงที่หลินเซียวจงใจสร้างขึ้น
ในจังหวะที่หมัดของชายหนุ่มผมเกรียนกำลังจะกระแทกเข้าที่ใบหน้าของหลินเซียว...
ปัง!
จู่ ๆ พลังอันน่าสะพรึงกลัวก็พุ่งเข้าใส่ช่วงท้อง
ลูกเตะนี้เข้าเป้าเต็ม ๆ
ชายหนุ่มถึงกับงงงัน ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น ร่างกายพลันลอยละลิ่วออกไปอย่างควบคุมไม่ได้
พรวด!
เลือดพุ่งกระเซ็นกลางอากาศ ร่างที่ลอยออกไปเร็วราวกับกระสุนปืนใหญ่
ปัง!
ร่างของเขากระแทกเสาด้านหลังอย่างแรง ก่อนจะกระเด็นลงพื้น เลือดไหลทะลักจากมุมปากไม่หยุด เจ้าตัวได้แต่นิ่งงันราวกับไร้สติ
ภาพตรงหน้าทำให้สีหน้าของทุกคนแข็งค้างฉับพลัน
จ้าวหม่านถังเบิกตากว้าง แววตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง
แม้จะเดาได้ว่าหลินเซียวมีฝีมือน่าสะพรึงกลัว แต่ก็ยังคิดไม่ถึงว่าจะร้ายกาจถึงเพียงนี้!
ขั้นสี่ก็ยังถูกสังหารในพริบตาอย่างนั้นหรือ?
มารดาของซูอ้าปากค้าง มองภาพตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ
ดวงตาคู่งามของซูเมี้ยวเมี้ยวเป็นประกาย นางกำหมัดแน่นด้วยความตื่นเต้นจนบรรยายไม่ถูก
เฮ้อ
ซูปิ่งหลงสัมผัสได้ถึงความเงียบรอบตัว จึงถอนหายใจหนัก ๆ แล้วค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
เดิมทีเขาคิดว่าจะได้เห็นภาพหลินเซียวตายอย่างอนาถ แต่พอลืมตากลับพบว่าหลินเซียวยังคงยืนอยู่ตรงหน้า