เสิ่นเยว่สุดท้ายก็ไม่สามารถทำให้เสิ่นอี้เฉินได้ดื่มชาของตัวเอง
ซือเฉิงโย่วราวกับมองเห็นอะไรล่วงหน้า ก่อนที่เสิ่นเยว่จะยกชุดน้ำชามาเพียงครึ่งนาที ก็หาข้ออ้างหนีออกไป
ก่อนจะจากไป ซือเฉิงโย่วบอกว่าพรุ่งนี้เขาจะมาส่งรูปปั้น ฝั่งเขาบังเอิญรู้จักคนแกะสลักคางคก พอจะช่วยเสิ่นอี้เฉินสั่งทำได้ แถมยังสะดวกช่วยเปิดฤกษ์และจัดวางในบ้านเป็นแพ็กเกจบริการครบวงจรอีกด้วย
เสิ่นอี้เฉินฟังแล้วยิ้มแก้มปริ คุยกับซือเฉิงโย่วอยู่ครู่หนึ่ง อารมณ์โกรธที่เพิ่งถูกเสิ่นฮุ่ยกับเสิ่นอู้ยั่วยุเมื่อกี้ก็หายไปเกือบหมดแล้ว
เสิ่นเยว่มองซือเฉิงโย่วกับพี่ชายใหญ่ของตัวเองเดินคุยหัวเราะจากไป ในใจก็เกิดการเปรียบเทียบขึ้นมา
ซือเฉิงโย่วในตอนนี้เทียบกับในความทรงจำแล้วยังทนได้ไม่พอ
ซือเฉิงโย่วในความทรงจำ ตอนนั้นสามารถสีหน้าไม่เปลี่ยนดื่มชาที่เธอชงถึงห้าถ้วยติดกัน จนกว่าเธอจะแน่ใจว่าเธอไม่มีพรสวรรค์ในการชงชาจริงๆ ถึงได้เผยธาตุแท้ออกมา
แต่ซือเฉิงโย่วตอนนี้ดื่มไปแค่ถ้วยเดียวก็ทนไม่ไหวแล้ว ที่แท้ก็คือความอดทนยังฝึกมาไม่ถึงขั้นนั้น
คิดได้ดังนั้น เสิ่นเยว่ก็พลันนึกถึงที่ซือเฉิงโย่วเคยพูดว่าเขากลัวสัตว์ตัวเล็กที่ตัวนิ่ม
อย่างงู โดยเฉพาะสัตว์ประเภทงูหลาม ซือเฉิงโย่วไม่กลัว แต่พวกหนอนผีเสื้อ หนอนไหม ไส้เดือน สัตว์เลื้อยคลานตัวเล็กๆ แบบนี้ พอเห็นเขาจะกลัวโดยไม่รู้ตัว ขนลุกทั้งตัว