หลังจากปลอบเสิ่นเยว่... ไม่ใช่สิ เสิ่นเยว่ปลอบเสิ่นซวงอี้และปลอบผู้กำกับเรียบร้อยแล้ว ทีมงานก็หารือกันลงมติเป็นเอกฉันท์ คืนเงินให้เสิ่นเยว่ครึ่งหนึ่ง
เสิ่นเยว่กอดเงินไว้ รู้สึกว่าความสุขมันมาเร็วแบบไม่ทันตั้งตัว คิดแค่วินาทีเดียว เธอพุ่งตัวกลับขึ้นเตียง มือสองข้างวางประสานบนอก แล้วนอนหลับอย่างสงบ
ไลฟ์สดของเสิ่นเยว่กลายเป็นไลฟ์นอนอีกครั้ง ต่อให้ดูมากี่ครั้ง คนดูก็ยังคงตะลึงกับความสามารถในการหลับปุ๋ยของเสิ่นเยว่
นี่... คุณภาพการนอนดีเกินไปแล้วมั้ง
เสิ่นซวงอี้รอให้แน่ใจว่าเสิ่นเยว่หลับสนิทแล้วถึงไปขอโทษทีมงาน จากนั้นก็ออกไปหาเงินต่ออย่างว่าง่าย
เหลือแต่ทีมงานกองถ่ายกองโต จ้องเงินรางวัล 2 ล้านนั่น จะคืนก็ไม่ใช่ ไม่คืนก็ไม่เชิง
"ผู้กำกับครับ เงินนี่..."
"ช่างเถอะ รอไปก่อน" เผื่อเรือมาถึงสะพานก็ตรงเอง เขาไม่เชื่อหรอกว่าเดี๋ยวเพื่อนของเสิ่นเยว่กลับมาแล้วจะไม่สงสัยเรื่องเมื่อกี้เลยแม้แต่น้อย ขอแค่พวกเขาถาม ทีมงานก็ฉวยโอกาสแทรกแซงได้
สองล้าน ไม่เอาก็โง่แล้ว มีแต่คนโง่เท่านั้นที่จะขัดแย้งกับเงิน
เว้นแต่ว่าตอนนี้พี่ใหญ่ตระกูลเสิ่นจะโอนมาอีกสองล้านห้ามไม่ให้เขาทำ งั้นเขาก็ยอมรับข้อเสนอที่ดีกว่า
น่าเสียดายที่พวกเขาจ้องไลฟ์สดของเสิ่นเยว่ตั้งนานก็ไม่เห็นความเคลื่อนไหวอะไร ได้แต่ยอมรับโดยปริยายว่าพี่ใหญ่เสิ่นอาจจะไม่ติดใจ
ความจริงเสิ่นอี้เฉินไม่ได้ติดใจอะไร
ต่อให้เงินรางวัล 2 ล้านนั่นก็คือเงินที่เขาให้ แค่ใช้ไอดีเลขาสาวเท่านั้น
ที่ใช้ไอดีเลขาให้รางวัล 2 ล้าน ก็เพื่อไม่ให้เสิ่นซวงอี้รู้ว่านี่คือคำขอของตัวเอง