คนที่สี่ที่เสิ่นเยว่ดึงมาอยู่ในทีม คือราชาแห่งการหมกตัวรอวันตาย
ตอนที่ไปตามตัวเขามาครั้งแรก เขากำลังนอนหลับอยู่ในมุมที่ซ่อนตัวได้มิดชิดเป็นพิเศษ
ตามแผนการของเขาเดิมที แค่เลือกสิทธิ์ที่ได้ของใช้ทุกอย่างที่ต้องการในชีวิตประจำวัน แล้วหาที่ปลอดภัยสุดๆ หลบซ่อนตัว ก็จะอยู่อย่างสงบสุขได้สามวันแล้ว
แต่เขาคำนวณยังไงก็ไม่คิดว่า ตัวเองจะถูกตามเจอได้ตั้งแต่ช่วงต้นเกม
และแล้ว เสิ่นเยว่ก็ได้ครอบครองกล่องสมบัติร้อยชิ้น การจะได้ไฟฉายสักอันก็ไม่ใช่เรื่องยาก
เข็มกับด้ายก็เป็นสิ่งที่ขอให้กล่องสมบัติช่วยหามาให้
หลังจากสาธิตการใช้งานไฟฉายให้ดู เสิ่นเยว่ก็ไม่ใส่ใจยามที่เฝ้าดูอยู่อีกต่อไป ยกไฟฉายส่องไปที่ตัวคนต่างๆ เพื่อสังเกตบาดแผลของพวกเขา และสังเกตแววตาของพวกเขาไปพร้อมกัน
ยิ่งเดินเข้าไปด้านใน กลิ่นคาวเลือดก็ยิ่งหนักขึ้น โดยเฉพาะเมื่อถึงจุดที่ขังหมาป่าไว้ ความรู้สึกที่เลือดซึมจากทุกรูขุมขนบนร่างกายเข้ามาด้านในก็ยิ่งชัดเจนขึ้น
และแววตาของหมาป่าก็ยิ่งมีแต่ความไม่ยอมแพ้
เสิ่นเยว่หยิบยาออกมาก่อน ทำแผลให้หมาป่าตัวหนึ่ง เพื่อรับรองว่าเขาจะมีชีวิตอยู่ถึงอย่างน้อยพรุ่งนี้
แต่การทำแผลก็ไม่ค่อยราบรื่นนัก คนที่ถูกเลือกให้เป็นหมาป่า ล้วนเป็นคนที่มีสภาพร่างกายดีเลิศ ต่อให้บาดเจ็บ ถ้าดิ้นรนขึ้นมา เสิ่นเยว่ก็กดไว้ไม่อยู่
และในฐานะที่เคยเป็นพนักงานชั่วคราวของตึกหก เสิ่นเยว่ก็มีคุณธรรมของคนตึกหกทุกคนติดตัวมา