ชิงเสี่ยวอวี้ตะลึงงัน แทบไม่เชื่อหูตัวเอง
เสิ่นเยว่อยากหาเงิน ทั้งที่บ้านเธอจะขาดเงินได้ยังไงกัน
ชิงเสี่ยวอวี้ยังจำได้ดี ตอนไปบ้านเสิ่นเยว่ครั้งนั้น เห็นข้าวของเต็มไปหมด บ้านนั่นไม่เหมือนบ้านคนอยู่เลย ใหญ่โตเหมือนกับอะไรดีล่ะ
ปกติเสิ่นเยว่รูดบัตรเติมเงินค่าอาหารก็ดูใช้อย่างไม่ยั้งมือเลย จู่ ๆ จะอยากหาเงินได้ยังไง
ชิงเสี่ยวอวี้คิดถึงความเป็นไปได้อย่างหนึ่ง มองเสิ่นเยว่อย่างไม่อยากเชื่อสายตา ขยับเข้าไปใกล้แล้วเอ่ยเสียงเบา "จู่ ๆ เธออยากหาเงินทำไม หรือว่าโดนใครหลอกมา"
เช่นว่าถูกหลอกเอาเงินไปก้อนใหญ่ แล้วกลัวทางบ้านรู้เลยจะหาเงินมาปิดรอยรั่วด้วยตัวเอง! ละครรักวัยรุ่นที่ดูช่วงนี้ก็เล่นแบบนี้เลย!
เสิ่นเยว่ยังคงส่ายหน้า พลางบอกว่า "มีเงินแล้ว ถึงจะนอนเตียงที่สบายขึ้นได้"
คราวนี้ชิงเสี่ยวอวี้ถึงบางอ้อ
ที่แท้เสิ่นเยว่อยากซื้อเตียงใหม่ แต่ทางบ้านไม่ยอมซื้อให้ เลยอยากหาเงินซื้อเอง
น่ารักเกินไปแล้วลูกแม่
ชิงเสี่ยวอวี้ขยับแว่น แล้วก็เริ่มเอามือขยำแก้มเสิ่นเยว่
เสิ่นเยว่ชินมากแล้ว ยอมให้ชิงเสี่ยวอวี้ขยำเล่นสบาย ๆ
จนชิงเสี่ยวอวี้สนุกมือจนหนำใจแล้ว ก็กระแอมเบา ๆ เริ่มออกไอเดียให้เสิ่นเยว่อย่างจริงจัง "ถ้าอยากหาเงิน ฉันมีช่องทางดีอยู่นะ"
เสิ่นเยว่ตาเป็นประกาย เธอว่าแล้ว ที่โรงเรียนฟังชิงเสี่ยวอวี้ไม่มีผิด!
เธอขยับเข้าไปใกล้ชิงเสี่ยวอวี้บ้าง กระซิบว่า "เล่ามาดิ"