ถ้าในทีมมีแต่ผู้แข็งแกร่งที่เก่งกาจพอฟัดพอเหวี่ยงกันหมดทุกคนจะเป็นยังไง?
ก็ต้องไม่มีใครยอมใครแน่นอน
แล้วถ้าทีมแบบนั้นมีคนที่สามารถเปลี่ยนศูนย์ให้เป็นหนึ่งได้มาทำหน้าที่ประสานงานล่ะ? ผู้แข็งแกร่งเหล่านั้นก็จะยังคงไม่มีใครยอมใคร แต่ทีมก็จะหมุนไปได้อย่างปกติภายใต้การประสานงานนั้น
เมื่อทีมแบบนี้เริ่มแข็งแกร่งไร้เทียมทาน ไร้คู่ต่อสู้ คนในทีมทุกคนก็จะตีออร่าของทีมให้เป็นของตัวเอง แล้วคิดว่าตัวเองคือคนที่พิเศษที่สุด
และเมื่อทีมที่พิเศษนี้มีคนที่ไม่พิเศษเข้ามาปะปน คนที่คิดอะไรเป็นคนแรกจะไม่ใช่กลุ่มคนพิเศษที่หยิ่งทะนงอยู่แล้ว แต่เป็นคนธรรมดาที่ถูกกดทับไว้ต่างหาก
ทำไมเราเหมือนกันแท้ๆ แต่เขากลับได้รับการคุ้มครอง?
ทำไมคนไม่พิเศษเหมือนกัน แต่เขากลับได้เข้าร่วมทีมพิเศษได้
ทำไมเขาทำได้ แต่เราทำไม่ได้
ในหมู่คนธรรมดา ความคิดแบบนี้จะผุดขึ้นมาโดยควบคุมไม่ได้ เป็นเสียงแบบนี้ แล้วแพร่กระจายไปเหมือนโรคระบาด สุดท้ายก็ค่อยๆ กัดกร่อนไปทุกซอกทุกมุมอย่างเงียบเชียบ
พอถึงตอนที่มันปะทุขึ้นมา ก็เป็นตอนที่โรคเข้าขั้นสุดท้ายแล้ว
ในช่วงที่เสิ่นเยว่จากไป ทีมได้จับตัวคนมาได้อีกไม่น้อย คนพวกนี้ยังมีชีวิตอยู่ตอนนี้ แต่ก็ไม่ถือว่ามีชีวิตอย่างสมบูรณ์นัก พวกเขาถูกมองเป็นแค่คะแนนที่รอการจัดสรร ถูกปล่อยให้มีลมหายใจเหลืออยู่รางๆ สุดท้ายไม่รู้ว่าจะกลายเป็นวิญญาณตกหล่นในมือใคร กลายเป็นเงินในกระเป๋าของใคร