บ่ายวันสุดท้ายก่อนจบ ทางทีมงานไม่ได้จัดภารกิจแกล้งคนแบบเดิมแล้ว แต่เปลี่ยนเป็นเกมล่าสมบัติแทน
พวกเขาซ่อนของที่ระลึกไว้หลายสิบชิ้นทั่วหมู่บ้านที่ดูไม่มีอะไรเลย แต่ละชิ้นมีมูลค่ามหาศาล
ซื้อด้วยเงินบริจาคของท่านเศรษฐีใจป้ำล้วน ๆ เป็นของแท้แน่นอน
แถมพอบริษัทแม่ของแพลตฟอร์มไลฟ์ก็เป็นของเจ้านายตัวเองด้วย เงินของขวัญเลยไม่ต้องหักค่าธรรมเนียม เบิกออกมาเต็มจำนวนได้เลย งบประมาณทีมงานก็เลยเหลือเฟือ
ทรมานพวกคุณหนูคุณชายมาทั้งอาทิตย์ ถึงของที่ระลึกชิ้นเล็กชิ้นน้อยนี่อาจจะดับไฟโกรธของพวกเขาไม่ได้หรอก แต่ก็เป็นน้ำใจเล็ก ๆ จากทีมงาน
เอาล่ะ ความจริงก็คือ เจ้านายเสิ่นเป็นคนจ่ายเงินให้ทีมงานออกแบบเกมนี้แหละ จะได้ให้เสิ่นเยว่ลุกขึ้นมาเดินก่อนกลับบ้าน โดยใช้ความสนุกของเกมล่าสมบัติเป็นแรงจูงใจ
ไม่งั้นพอเสิ่นเยว่กลับบ้าน แล้วต้องไปโรงเรียนต่อ ก็จะยิ่งควบคุมเธอยากไปใหญ่
เลขาของเจ้านายเสิ่นบอกว่า ท่านประธานเสิ่นน่ะ ช่วงนี้พอเปิดไลฟ์สดทีไรก็ขมวดคิ้วทุกที ขมวดคิ้วไปสักพักก็ถอนหายใจ จากนั้นก็เปิดเอกสารทำงานต่อ ไม่นานก็เหลือบมองแท็บเล็ตอีก ขมวดคิ้วอีก ถอนหายใจอีกรอบ
เลขาบอกว่าเขาทนดูต่อไปไม่ไหวแล้ว เลยเสนอไอเดียเกมล่าสมบัติให้เจ้านาย
ในฐานะเลขาชั้นยอด จะรอให้หัวหน้ามอบหมายงานให้ทำทุกอย่างไม่ได้ ต้องรู้จักแก้ปัญหาให้เจ้านายก่อน! ต้องคิดเผื่อเจ้านายไปอีกขั้น! ถึงจะเป็นเลขาที่ดี! ทำแบบนี้สิ ถึงสมควรได้ขึ้นเงินเดือน!
แล้วก็มาถึงตอนนี้ ทางทีมงานเลยจัดเกมล่าสมบัติขึ้น พอทุกคนได้ยินว่ามีของดี ๆ ก็ดูสนใจกันมาก