ตอนที่หมายเลขสิบสี่ยกอาหารกองโตมาถึงหน้าห้องของเสิ่นเยว่ ก็เพิ่งมารู้เอาว่าคนที่วัน ๆ เอาแต่นอนติดเตียงเหมือนจะเป็นอัมพาตอยู่นั้น วันนี้กลับไม่ได้อยู่ในห้องตัวเอง แต่ไปอยู่ที่ห้องของมาร์ธาเสียแล้ว
หมายเลขสิบสี่ไม่ได้คลุกคลีกับมาร์ธามากเท่าไหร่ แต่ก็พอได้ยินชื่อเสียงเรียงนามของมาร์ธามาบ้าง
มาร์ธาได้ฉายาว่าเป็นหญิงที่ฆ่าไม่ตาย นักโทษบางคนถึงขั้นแอบเรียกมาร์ธาว่าพี่สาวใหญ่เลยทีเดียว
เพราะนักโทษสองคนที่อยู่ชั้น 35 กับ 36 ของตึกหนึ่งนั้นระมัดระวังตัวเกินไปและทำตัวกลมกลืนเสียเหลือเกิน นักโทษหลายคนในเรือนจำจึงยกให้มาร์ธาเป็นรางวัลนำจับก้อนโตสุดแบบไม่ต้องคิดมาก
หลายปีที่ผ่านมา มาร์ธาจัดการคนที่คิดร้ายไปไม่น้อย รวมถึงพวกนักฆ่าฝีมือฉมัง
พอรู้ตัวว่ามาร์ธามองมา หมายเลขสิบสี่ก็รีบก้มหน้า เอาอาหารที่ยกมาวางบนโต๊ะทีละอย่าง “เดี๋ยวอีกหนึ่งชั่วโมงผมจะมาเก็บนะครับ”