สถานการณ์ตอนนี้คือเสิ่นเยว่ยืนดูอยู่ข้างๆ (ดูหนัง)
หมายเลขสิบสี่ยังคงทนทุกข์ทรมาน
เหล่านักโทษที่สวมชุดทำงานรอบข้างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ไม่รู้จะลงมือช่วยยังไง
ชายร่างใหญ่ที่โถมตัวใส่หมายเลขสิบสี่ใช้แขนอันแข็งแรงของเขารัดเอวของหมายเลขสิบสี่ไว้แน่น ทำให้หมายเลขสิบสี่ไม่สามารถดิ้นหลุดได้เลย
ดูเหมือนชายร่างใหญ่คนนี้จะเป็นฝ่ายได้เปรียบ ทำให้หมายเลขสิบสี่จนใจ แต่เสิ่นเยว่กลับรู้สึกว่าหมายเลขสิบสี่ในวันนี้ดูผิดปกติไปจากปกติ
หมายเลขสิบสียอมอ่อนข้อ
คนสองคนนี้ต้องมีอะไรกันแน่ๆ ถึงทำให้หมายเลขสิบสียอมอ่อนข้อ
เสิ่นเยว่ไม่พูดอะไร แค่มองอยู่เฉยๆ ในระหว่างนั้นเธอก็รู้สึกได้ว่ามีสายตามองมาที่เธอ
เธอไล่ตามความรู้สึกนั้นไป ก็พบว่าเป็นผู้ชายที่กอดหมายเลขสิบสี่อยู่นั่นแหละ ที่คอยเกาะแกะหมายเลขสิบสี่ไปพลางมองเธอไปพลาง
เสิ่นเยว่ก็มองกลับไป
ใครจะไปรู้ พอผู้ชายคนนั้นสบตากับเสิ่นเยว่แล้ว กลับหดตัวเข้าไปในอ้อมแขนของหมายเลขสิบสี่ สุดท้ายก็ถูกซ้อมอีกอย่างสมน้ำสมเนื้อ
ครั้งนี้หมายเลขสิบสี่ลงไม้ลงมืออย่างหนัก
และชายร่างใหญ่ที่เกาะแกะไม่เลิกก็ในที่สุดเจ็บปวดจนต้องปล่อยมือ
“แอลเอ นายสงบๆ หน่อยได้ไหม”
พอได้ยินหมายเลขสิบสี่เรียกชื่อคนคนนี้ เสิ่นเยว่ก็ทำเสียง “อ้อ”
หมายเลขสิบสี่รีบมองมาทันที เป็นกังวลถามเสิ่นเยว่ว่า “เป็นอะไรไป?”
เสิ่นเยว่ส่ายหน้า พูดเสียงเรียบๆ ว่า “เปล่า แค่เพิ่งเคยได้ยินชื่อที่มีแต่ตัวอักษรเป็นครั้งแรก”