ในเวลาเพียงสองวินาทีสั้น ๆ เสิ่นจี้เจ๋อก็ลองจินตนาการถึงคำตอบมากมายที่เสิ่นเยว่จะตอบกลับ แต่ก็ไม่เคยคิดว่าจะได้รับผลลัพธ์แบบนี้
เขาร้องไห้... สวย?
เสิ่นจี้เจ๋อเพิ่งจะเคยได้ยินคำชมแบบนี้เป็นครั้งแรก แม้จะไม่รู้ว่าควรตอบกลับยังไง แต่เขาก็รู้ว่าตอนนี้หน้าของเขาคงแดงจัดแน่ ๆ
ตั้งแต่เด็กจนโต แค่เขาร้องไห้ ผู้ใหญ่รอบตัวก็จะบอกเขาว่า เขาเป็นลูกผู้ชายตัวจริง ต้องเข้มแข็ง จะมาร้องไห้งอแงไม่ได้
ที่โรงเรียน ถ้าเขาร้องไห้ เพื่อนคนอื่นก็จะหัวเราะเยาะ บอกว่าผู้ชายตัวโต ๆ แบบนี้ยังมานั่งร้องไห้ฟูมฟายอีก
แต่เขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเขาถึงร้องไห้ไม่ได้
ในใจของเขามีอารมณ์มากมายจนไม่รู้จะพูดออกไปยังไง มีเพียงการร้องไห้เท่านั้นที่ทำให้เขารู้สึกดีขึ้นมาบ้าง
เขาก็อยากเป็นเหมือนคนอื่น ๆ ที่สามารถเหงื่อไหลไคลย้อยในสนามบอลได้ เขาก็อยากวิ่งบนลู่วิ่ง ท่ามกลางเสียงเชียร์ของทุกคน วิ่งเข้าเส้นชัยไปพร้อมความหวัง แต่เขาทำไม่ได้
ตั้งแต่เด็ก เขาก็แตกต่างจากคนอื่น
เขาไม่เข้าใจว่าทำไมแผลเล็ก ๆ บนมือของคนอื่นมันไม่เจ็บไม่ปวดอะไร แต่สำหรับเขาแล้วมันแทบจะทนไม่ได้
เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเลือดของคนอื่นไหลออกมาแล้วไม่ต้องพันแผลก็หายเองได้ แต่พอเป็นเขา เลือดกลับไหลไม่หยุด
เขาไม่เข้าใจ... ทำไมเด็กในทีวีพอลองร้องไห้ พ่อแม่ก็จะหันมาสนใจ แล้วถามด้วยความเป็นห่วงว่าร้องไห้ทำไม แต่พ่อแม่ของเขากลับคิดว่ามันเป็นเรื่องปกติ
"สมองของจี้เจ๋อฉลาดกว่าเด็กทั่วไปมาก การร้องไห้บ่อย ๆ เป็นการระบายความกดดันในสมอง ถือเป็นเรื่องปกติ"