เสิ่นอี้เฉินรู้สึกเจ็บปวดใจมาก
แต่เดิมเขาไม่เคยมองซอฟต์แวร์ค้นหาอย่างไป่ตู้เป็นของเล่นเลยแม้แต่น้อย แต่วันนี้ เขาเปิดมันขึ้นมา แล้วค้นหาอย่างแม่นยำว่า [น้องชายเจ้านายของน้องแอบเพิ่มวีแชทน้องสาวฉัน]
ผลการค้นหาออกมา คำหลักถูกกำหนดว่าเป็นน้องชาย ดังนั้นผลการค้นหาจึงเป็น: [การบ้านของน้องชาย][การบ้านที่จริงใจที่สุดของน้องชาย: พี่สาวแท้ๆ ของฉัน][น้องไม่อ่านหนังสือ เอาแต่เล่นจอมราชันและเกมยิงไก่ที่บ้าน พี่ชายเลยสั่งการบ้านเล็กๆ เกี่ยวกับโรคระบาดให้ ผลลัพธ์ที่ได้กลายเป็นแบบนี้]
เสิ่นอี้เฉินอ่านไปสองรายการ หน้ามืดลง เปลี่ยนเป็นแอปอื่น แล้วเริ่มตั้งคำถาม
[เจ้านายของน้องชายมาที่บ้านเพื่อเยี่ยมเยียน สองวันติดต่อกันแต่เวลาสั้นๆ ไม่ได้ใกล้ชิดกับน้องสาวฉันเป็นการส่วนตัว แต่วันนี้ฉันพบว่าน้องสาวมีวีแชทของเจ้านายคนนี้ ในบันทึกการสนทนาของพวกเขา อีกฝ่ายส่งคำว่า ฉันชอบ ถึงเธอ นี่มันปกติไหม?]
เสิ่นอี้เฉินพิมพ์เสร็จครั้งแรก อ่านสิ่งที่ตัวเองเขียน แล้วรู้สึกว่ามันชัดเจนเกินไป เลยพร่ามัวคำบางคำแล้วค่อยส่งอีกครั้ง
