ดูถูกว่าฉันเป็น รปภ. จนหรือ? เจ้าพลาดมังกรแท้ไปแล้ว!

ตอนที่ 2 ถอดเสื้อผ้า หรือจะให้ฉันช่วย

4 นาที· 992 คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

หลิ่วหรูซวงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

สายตาของเธอหยุดอยู่บนใบหน้าหล่อเหลาของหลินฝานเพียงชั่ววินาที ก่อนจะเบือนกลับไป สีหน้าเย็นชาดังเช่นปกติ

หลิ่วหรูซวง?

ภรรยาตัวจริงของเฉินตงเซิง... แม่เสือสาวประจำบ้านของเขานี่เอง

หลินฝานประหลาดใจ ภรรยาของเฉินตงเซิงสวยขนาดนี้เชียวหรือ ราวกับดาราดังไม่มีผิด

มีภรรยางามขนาดนี้แล้ว เขายังเที่ยวโปรยเสน่ห์ไปทั่วทุกวัน ช่างไม่รู้จักเห็นค่าของดีเอาเสียเลย!

“ที่แท้ก็เป็นคุณนายเจ้าของบริษัทนี่เอง”

“ไม่ทราบว่าคุณนายได้นัดไว้หรือเปล่าครับ ตอนนี้เจ้านายของเราคงไม่ค่อยสะดวก”

หลินฝานจงใจพูดให้คลุมเครือ

เป็นอย่างที่คิด พอได้ยินคำพูดนั้น แววตาของหลิ่วหรูซวงก็เย็นเยียบลง เธอก้าวขายาวตรงเข้าไปในบริษัททันที

“ไม่ค่อยสะดวกงั้นเหรอ?”

“เขาก็แค่คนไม่ได้เรื่องที่อยู่ในห้องทำงาน แกล้งทำเป็นยุ่งไปอย่างนั้น มีอะไรไม่สะดวกกัน”

พูดจบ หลิ่วหรูซวงก็สวมแว่นกันแดด ทำท่าราวกับไม่อยากให้ใครเข้าใกล้

รัศมีอันทรงพลังของเธอทำให้หลินฝานกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว

มิน่าเฉินตงเซิงถึงแอบไปมีสัมพันธ์กับผู้หญิงข้างนอก

หญิงงามล่มเมืองตรงหน้านี้ ไม่ใช่ใครก็เอาอยู่จริง ๆ

แต่หลินฝานก็พอรู้เรื่องของหลิ่วหรูซวงอยู่บ้าง

ได้ยินว่าเธอเป็นลูกสาวคนเดียวของตระกูล และเป็นมหาเศรษฐีหญิงผู้เลื่องชื่อแห่งเจียงเฉิง

เฉินตงเซิงถือว่าแต่งเข้าตระกูลหลิ่ว

เป็นแค่ลูกเขยแต่งเข้า แต่ปกติกลับวางท่าราวกับเงินของตระกูลหลิ่วเป็นของตัวเอง

พอคิดว่าอีกเดี๋ยวเฉินตงเซิงจะถูกหลิ่วหรูซวงจับได้คาหนังคาเขา หลินฝานก็อดดีใจไม่ได้

เขาตั้งใจทำแบบนี้เอง!

ใครใช้ให้เฉินตงเซิงไปยุ่งกับภรรยาของเขาล่ะ

“คุณหลิ่วครับ ทางนี้เป็นทางเดินสำหรับพนักงาน ปกติไม่ค่อยมีคนผ่าน เราไปทางนี้กันเถอะครับ จะได้ไม่มีใครเห็นแล้วแอบไปส่งข่าวให้คุณเฉิน”

หลินฝานพูดพลางอ้อมเคาน์เตอร์ต้อนรับ พาหลิ่วหรูซวงผ่านประตูบานเล็กขึ้นไปชั้นบน

ปกติแทบไม่มีใครมาที่นี่ มีเพียงพนักงานบางคนที่แอบอู้งานเข้ามาหาที่สงบพักผ่อน

ทางเดินจึงมืดสนิทเพราะไม่ได้เปิดไฟมานาน ทั้งสองคลำทางขึ้นบันไดไปในความมืด

หลิ่วหรูซวงไม่เคยมาที่แบบนี้มาก่อน คิ้วของเธอขมวดแน่น

ถ้าไม่ใช่เพราะคืนนี้เป็นวันเกิดครบรอบ 80 ปีของคุณปู่ เธอไม่มีทางมาที่แบบนี้แน่

“อึก”

หลิ่วหรูซวงไม่ทันระวัง ส้นสูงเหยียบเข้ากับของแข็งชิ้นหนึ่ง

ร่างของเธอเซไปด้านข้าง ความเจ็บที่ข้อเท้าทำให้เธอสูดปากด้วยความปวด

“คุณหลิ่ว เป็นอะไรหรือเปล่าครับ?”

พอได้ยินเสียง หลินฝานก็เอื้อมมือไปประคองเธอจากด้านหลังโดยไม่ทันคิด

แต่เพียงสัมผัสนั้น หลิ่วหรูซวงกลับมีสีหน้าทรมานยิ่งกว่าเดิม ราวกับถูกไฟลน

“คุณหลิ่ว นั่งพักตรงนี้ก่อนนะครับ”

“น่าจะข้อเท้าแพลง ขอผมดูหน่อยครับ”

ทางเดินมืดเกินไป หลินฝานจึงไม่ทันสังเกตเห็นสีหน้าผิดปกติของหลิ่วหรูซวง

เขาประคองเธอให้นั่งลงตรงพื้นที่เรียบ ก่อนยื่นมือไปตรวจดูอาการบาดเจ็บที่ข้อเท้า

หลิ่วหรูซวงไม่ขยับ ริมฝีปากแดงเม้มแน่น สีหน้าดูเจ็บปวดอย่างยิ่ง

เวลานี้เธอรู้สึกไม่สู้ดีจริง ๆ

หลิ่วหรูซวงไม่คิดเลยว่ากู่กลืนเหมันต์ที่สงบนิ่งมานานจะพลุ่งพล่านขึ้นมาในร่างกายอย่างบ้าคลั่งเมื่อครู่นี้

สายตาครุ่นคิดของเธอจับจ้องหลินฝาน ความทรงจำเกี่ยวกับคำพูดของอาจารย์ก่อนออกเดินทางท่องยุทธภพเมื่อ 12 ปีก่อนพลันผุดขึ้นมาในหัว

เธอเกิดมาแตกต่างจากหญิงอื่น ผิวขาวเย็นอยู่เสมอ เป็นกายาหยินสุดขั้วที่พบได้ยากยิ่ง

โดยเฉพาะเมื่อถึงช่วงเวลาพิเศษ ในท้องของเธอจะราวกับมีเปลวไฟเย็นกองหนึ่งลุกไหม้อยู่ ทรมานจนแทบทนไม่ไหว

หนทางเดียวที่จะแก้ไขได้ คือปรับสมดุลหยินหยางร่วมกับบุรุษผู้มีกายาหยางบริสุทธิ์

ก่อนหน้านั้น ห้ามร่วมหลับนอนกับใครโดยเด็ดขาด!

เพื่อช่วยให้เธอพบชายผู้มีกายาหยางบริสุทธิ์โดยเร็ว อาจารย์จึงฝังกู่กลืนเหมันต์ไว้ในร่างของเธอโดยเฉพาะ

กู่ตัวนี้จะแสดงปฏิกิริยาก็ต่อเมื่อได้สัมผัสกับชายผู้มีกายาหยางบริสุทธิ์เท่านั้น

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา หลิ่วหรูซวงเคยจับมือกับผู้ชายมานับไม่ถ้วน แต่กู่กลืนเหมันต์กลับไม่เคยตอบสนองเลย

เพื่อรับมือกับการเร่งรัดให้แต่งงานจากที่บ้าน หลิ่วหรูซวงจึงจำใจเลือกเฉินตงเซิง ชายที่ดูซื่อสัตย์คนนี้ มาเป็นสามีในนาม

แต่งงานกันมาหลายปี ทั้งสองคนไม่เพียงไม่เคยร่วมหลับนอนกัน แม้แต่จับมือก็ยังไม่เคย

เรื่องที่เฉินตงเซิงแอบไปมีผู้หญิงข้างนอก หลิ่วหรูซวงก็เลือกจะปิดตาข้างหนึ่ง

หากไม่ใช่เพราะวันนี้เป็นวันเกิดคุณปู่ และเฉินตงเซิงยังไม่กลับไปจนถึงตอนนี้ หลิ่วหรูซวงไม่มีทางมาหาเขาด้วยตัวเองแน่!

แต่เมื่อครู่ ตอนที่ชายคนนี้สัมผัสตัวเธอ กู่กลืนเหมันต์ซึ่งสงบนิ่งมาหลายปีกลับตอบสนองขึ้นมาอย่างกะทันหัน

ในเวลาเดียวกัน กระแสความอบอุ่นสายหนึ่งก็ไหลเข้าสู่ร่างกาย

ยามนี้หลินฝานกำลังนวดข้อเท้าให้เธอ กระแสความอบอุ่นนั้นจึงยิ่งชัดเจนขึ้น

สบายจนหลิ่วหรูซวงแทบเผลอส่งเสียงออกมา

ทุกอย่างเหมือนที่อาจารย์ของเธอพูดไว้ไม่มีผิด

เมื่อได้สัมผัสร่างกายของบุรุษผู้มีกายาหยางบริสุทธิ์ เปลวไฟเย็นในท้องของเธอจึงจะไม่ปั่นป่วน

หรือว่าชายตรงหน้าคนนี้จะเป็น...!

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป